“Bakit kanina ka pa tahimik, Samirah?” tanong ni Nigel habang naka-akbay ang isa niyang braso sa akin, ang isa niyang kamay ay may hawak na libro. Kanina pa ako nanunuod ng documentary rito sa kwarto ngunit ni isa ay wala akong maintindihan dahil nasa iba ang pag-iisip ko. “Should we go to sleep?”
“Uh no, may iniisip lang ako.”
“What is it? Tell me.” aniya bago isara ang librong binabasa niya at ilagay iyon sa side table. Matapos noon ay hinawakan niya ang baba ko nang sa gano’n ay mapa-angat ang tingin ko sa kanya. Kahit patay ang ilaw rito sa kwarto ay kitang-kita ko pa rin kung gaano siya kagwapo dahil sa ilaw na nanggagaling sa TV. Ibang-iba siya kapag nasa bahay, bukod sa hindi naka-brush up ang buhok niya ay wala na rin siyang suot na salamin.
“I heard, babalik na si Mr. Barrete.
