Kumunot ang noo ko nang matamaan ako nang sikat ng araw pagtapos may magbukas ng kurtina mula sa bintana. Sobrang bigat ng talukap ko at tila ayaw pang gumising, but in the endㅡminulat ko pa rin ang mga mata ko at tiningnan kung sino ang nagbukas ng kurtina. It’s Nigel.
“Just how long do you intend to sleep?” tanong niya sa akin, dahilan para mapatingin ako sa digital clock at makitang tanghali na. Noong una ay nag-panic pa ako pero na-realize ko na Sunday nga pala ngayon. I can’t believe that I slept that long.
“M-May lakad ka?” tanong ko nang sundan ng tingin si Nigel dahil tumungo siya sa cabinet niya. Nilingon ko pa saglit ang tabi ko para tingnan kung tinabihan niya ba ako sa pagtulog pero nang makitang maayos sa kabilang side ng kama ay napakagat ako sa labi.
“May seminar
