Gay turn to Straight Series (GTTSS)

Hi guys. Sorry in advance if hindi ko ma meet ang expectations niyo. Pero please do comment if may suggestions kayo. Tinatry ko lang mag write ng spg stories . So don't bash and spread love by voting thank you! Mostly narrative yung kwento lalo na sa start para mas clear. Peace •́ ‿ ,•̀ _____________ Gio' s POV I am Gio De Guzman. 22 years old and I am gay. Yes, you read it right. 9 years old palang ako ng marealize ko na bakla ako when I fell in love with my bestfriend Gian Ford. Nakilala ko siya kasi siya ang anak ng boss ni tatay. Mayaman sila at mahirap kami. Kaya kahit alam ko na noon na mahal ko siya ay hindi na ako umasa dahil bakla ako at mahirap, hindi siya papatol sakin. That's what i thought kasi noong mag 17 kami nalaman ko na may gusto rin pala ito sakin. Paano ko nalaman? Nalasing ito at hinalikan ako. Umamin din ito kaya 5 years na kaming may relasyon simula noon. Pero walang nakakaalam. Una, dahil takot siya sa parents niya lalo na sa ama nito na bubugbugin siya kung sakali. Pangalawa, ayaw ko din malaman ng tatay ko hindi dahil bubugbugin niya ako kundi dahil sa sakit nito sa puso, natatakot ako na baka pag aminin ko ay atakehin ito sa puso. Siya nalang ang meron ako simula ng mamatay ang nanay bata pa lamang ako. Hindi kami nagsusuot ng pang bakla. Kung makikita mo kami sa daan ay lalaking lalaki kami. Para hindi nila malaman. Isa pa, may jowa si Gian. Noong una hindi ako pumayag dahil naawa ako doon sa babae ayaw ko magloko ng kapwa ko. Pero sabi ni gian pinagbigyan niya lang yung babae dahil patay na patay ito sakanya at para na rin hindi mahalata ng pamilya niya. Kaya kahit ayaw ko ay pumayag na ako dahil wala na rin akong magagawa. Isa din pala akong assistant designer sa MONTERO FASHION INDUSTRY. Osya itext ko nalang ang gwapo kong jowabels. Text conversation Me: Hi babe! How's work? Kumain ka na ba? Gian: Hindi pa babe! Sabay tayo. Sunduin kita sa work mo. Miss na kasi kita babe. Tsaka hindi ako makakasabay sayo sa dinner may family dinner kami. Me: Sige babe wait kita sa parking lot :-* Mahal ko talaga si Gian. Siya lang ang lalaking minahal ko. I can't imagine my life without him ----- Avery Louise's POV I am Avery Louise Montero. 21 years old. I am happily in relationship with my boyfriend Gian within 2 years. Siya na ang caring, loving, at syempre gwapo kong boyfriend. Ako pa nga ang nanligaw sakanya noon at hindi ko inexpect nung sinabi niyang mahal niya ako at gusto niya akong maging girlfriend. Ang saya saya ko nun. Sa 2 years naming pagsasama ay nirerespeto niya ako. Tuwing nagiinitiate nga ako na makipag s*x sasabihin niya na pag kinasal nalang kami. Which is hindi malabo kasi his parents love me at nafefeel ko na, malapit na siyang mag propose sakin. Landi ko hahha At hindi sa pagyayabang I am CEO of MONTERO FASHION INDUSTRY at a very young age kaya hindi na siya lugi sakin chos. Lunch break na namin kaya naman napagdecidan ko na mag lunch sa favorite restaurant namin ni Gian. Actually niyaya ko siya kaso busy daw siya sa work. Kaya ako nalang pupunta, crave na ako dun eh kahit na sabi ko nung una sakanya ay magpapadeliver nalang ako. Wala eh. Hindi kaya ng cravings koo. When I arrive at the restaurant, I sit close to the windows na hindi masyadong kita ng iba. Nag order na din ako. Habang naghihintay ay hindi sinasadyang napalingon ako sa pintuan and I saw my boyfriend. Akala ko ba may gagawin ito? Well atleast andito siya yieee baka tatakeoutan niya ako kasi akala niya sa office lang ako. Nakuuuu. *Blush* Lalapitan ko na sana to ng napansin kong may kaholding hands itong lalaki. On instict, Kinuhanan ko to ng litrato. Hindi ko alam bakit kinakabahan ako. Wait hindi naman diba? Tinignan ko yung kasama nitong lalaki masasabi kong gwapo ito abo ang kulay ng mata nito, matangos ang ilong, mapupula at manipis na labi na kay sarap halikan wtf ano iniisip mo avery !. Maputi ito at maganda ang pangangatawan. Mas gwapo at hot ito kay gian pero syempre para sakin si gian pa din ang mas lamang. Hehe Baka kaibigan niya lang yan sabi ng utak ko. Papalapit sila ng palapit sa table ko kaya nagtago ako para hindi niya ako makilala. Sa likod ko sila umupo. Hindi din nila ako mapapansin kasi ang upuan is parang sofa so likod lang ng ulo ko ang nakikita nila. " Babe namiss kita! Buti nalang at hindi pa busy sa company namin" sabi ni gian. Teka Babe!????? Bakit babe ang tawagan nila? Hindi ko alam pero nakaramdam na ako ng sakit. Natatakot ako sa malalaman ko. Mahal ko si gian. " Hay naku babe. Kung wala lang kayong family dinner mamaya. Ikukulong kita sa kwarto ko" sabi nung kasama ni gian na lalaki WTF!!!!!!!!! " Aww wag mo naman ng ipaalala babe di bale puntahan kita pagkatapos ng dinner namin. Kasama ko kasi ang girlfriend ko. Alam mo na gustong gusto talaga siya ng parents ko" So aware pa pala sila na nageexist ako! Pero ano ito! Alam ko may pagkatanga ako minsan wait sige madalas na pero hindi dapat nila ginawa yun sakin! Niloko nila ako! " Babe? Kailangan mo pa bang ituloy yan? Naawa na ako sa jowa mo. Niloloko natin siya. Hindi niya deserve ang maloko. Minahal ka lang niya" sabi nung kasama ni gian Hindi ko alam pero natouch ako sa sinabi nito. Tumibok ang puso ko marahil ay feeling ko may umaalala pa sakin kahit na niloloko nila ako. Humupaw ng unti ang galit sa loob ko. " Hindi babe . Kailangan natin siya para hindi tayo mabuko ng parents ko at ng tatay mo. Alam mo namang magdududa sila kung sakaling wala pa akong jowa. Atsaka hindi ko naman siya pinilit siya lang may gusto nito" sabi ng boyfriend ko Taena! Ang sakit marinig sa mahal mo na ganun ganun ka lang ituri. Parang laruan. So all this time hindi niya ako minahal? All this time ginagamit niya lang ako? Bakit ang tanga tanga ko!!!! Magbabayad ka Gian!!! Hindi lang puso ko ang sinaktan mo ! Pati dignidad ko! Ginawa mo kong tanga !!! Pinaasa mo ko na pakakasalan moko ! Makikita mo kung sino talaga si AVERY LOUISE MONTERO! Kahit gusto kong magwala ay naghintay ako hanggang sa umalis ang mga ito. Sumakay sila sa kotse ni gian. Buti nalang ay malapit lang din ang kotse ko at nagawa ko silang sundan. Habang nagmamaneho ay napansin kong pamilyar ang daan na tinatahak namin. At ng huminto ang mga ito ay nakumpirma ko na ito ang kompanya namin MONTERO FASHION INDUSTRY. Bumaba ang dalawa. Ng maghalikan ang mga ito ay dali dali kong kinuha ang phone ko at kinunan ko ito. Humanda ka Gian Ford. ! To be continued