Hiram na Mukha ni Amanda.

HNMNA11. SAGIP

HNMNA11.

NAPANGANGA ako ng makarating kami sa lugar na sinasabi ni Torte. Napakaganda nga ang lugar. Isa itong beach, napakasasap pag masdan ang malawak na karagatan. Nakaupo kami ngayon ni Torte, white sand, the setting moon shattered into a thousand glittering diamonds as it hit the turquoise blue of the sea, and the only sound was the rhythmic thud of the waves as they broke upon the shore. Napakaganda pag masdan. Buong buhay ko ay hindi pa nakaka punta ng beach, it's my first time na makatapak ng white sand sa beach.

" Ang ganda dito. " parang batang bulalas ko.

"Yes! Madalas ako dito I remember my childhood friend, lagi kaming pumupunta rito. Pero when mom's find out she was just adapted." Napatingin agad ako kay Torte ng sinabi niyang adopted si Tita Tarah, Bakas ko sa mukha ni Torte ang lungkot.

"Na galit at nag tampo si Mom sa kinalakihan niyang magulang. Kaya umalis kami at pumunta sa Estates, But only Daddy stay here dahil sa negosyo niya. Bumalik lang kami ng malaman namin na naaksidente ang ang nag iisang apo na kinikilalang magulang ni Mommy. " mahaba niya litanya. Hindi ako makapag salita dahil walang salita na lumalabas sa bibig ko.

" Nasaan na ang kababata mo't bakit di mo siya hinanap? " Wala sa sarili kung tanong. Nang maalala ko ang sinabi niyang kababata. Hindi ko rin alam kung babae ba O lalaki ang sinasabi niyang kababata. Napatitig muna siya sakin at tinignan ang kabila kong mukha kung saan ang piklat ko. Napabuntong hininga siya at kinuha ang isang can ng beer na San Miguel. Binuksan niya yon at nilagok. Ako naman ay kumakain ng ice cream.

" Wala na siya. She's dead with her mother, sa car accident. " mariin niyang sabi.

" Amanda! Totoo bang you didn't remember your past life? " Maya-Maya ay saad nito. Napatigil naman ako sa pag subo ng ice cream at napatingin sa kaniya.

" Ha? " sagot ko. Ngumiti siya sakin ng mapakla.

" Never mind. " tanging sagot niya. Nang mauubos niya ang tatlong can ng beer na binili niya ay umuwi na kami. Dahil malalim na rin ang gabi, habang nasa biyahi ay wala kaming imikan ni Torte. Napapaisip ako sa sinabi niya. Totoo naman na hindi ko maalala kung sino ba talaga ang mga kaibigan ko noon.

Hanggang sa marating namin ang bahay namin ay wala parin imok si Torte.

" Salamat nga pala, Torte. Alam mo first time ko talaga makapunta ng Beach. " nakangiti kong sabi. Ako na rin ang bumasag sa nakakabinging katahimikan niya. Bigla na lang kasi siya nanahimik. Nakita ko na parang na bigla ito sa sabi ko na first time ko pumonta sa beach.

Pag ka pasok namin sa loob ay agad na pumasok si Torte sa guest room sa baba. May isang guest room kasi sa baba. Malapit sa library ni papa.

Kinabukasan hindi ko na nakita si Torte sa dinning room. Hindi namin siya nakasabay na mag almusal. Baka maaga lang siguro ito umalis.

" Good morning po. " bati ko sa kanila. Napansin kong wala si Ate Shirley, si Ate Serna lang ang nandito.

"Maupo ka na Amanda. " wika ni Papa. Wala man ni isa ang sumagot sa'kin. Tahimik lang si Mommy at Ate Serna na kumakain. Nag sandok na rin ako ng pag kanin.

"Gusto mo ba ipag timpla kita ng kape Amanda?" alok na saad ni Naynay Ledya. Mag sasalita na sana ako na wag na pero na unahan ako ni Mommy mag salita.

" Hindi naman siguro bata pa si Amanda, Ledya! Mag aasawa na nga rin siya di ba? She can make her own coffee, Ledya. " Ani ni Mommy.

Nag ka tinginan kami ni Naynay Ledya.

" Amo ko rin na ho si Amanda, Kaya hindi naman po siguro masama na tanongin ko siya. " sagot ni Naynay Ledya. Nakita ko ang pag ka bangis ng mukha ni Mommy.

" Sinasagot mo ba ako Ledya? " galit nitong sabi.

" Hindi naman po sa ganon Madam. Pasensiya na po kayo. " paumanhin ni Naynay.

" Wag na po Naynay, salamat po. " nginitian ko ito. Sinenyasan siya Naynay Ledya sa pamamagitan ng akin mga matana wag na mag salita pa.

" Amanda next week na pala ang kasal niyo ni Torte. Kaya be ready, " aniya ni Papa. Napatingin ako sa kan'ya.

" Akala ko ho ba next month pa po-" Di ko na natuloy ang sasabi ko ng mag salita muli si Papa.

" Torte decided of this, Amanda. And if I'm talking to you don't questioningly me. You hear me? " Madiin nitong sabi. Napatahimik na lamang ako at wala sa oras na napatango sa kan'ya at napayuko. Ipinag patuloy ko na lang ang pag kain ko. Bakit walang nasabi si Torte kagabi sa'kin, kagabi lang kami mag kasama . Pero di niya nabangit sa'kin.

" Mommy, bakit po maaga umalis si Shirley? " sabat na wika ni Ate Serna.

"Ewan ko doon, at kay Torte na ito sumabay. Iniwan pa ang kotse niya. " sagot ni Mommy. Napaangat ako ng ulo. At tumingin kay Mommy, nakita ko itong ngumingisi na pairap sa akin.

" Baka may importante silang inaasikaso ni Torte. " dagdag pa nitong sabi. Parang may sumundot na matulis na bagay sa puso ko, ng kumirot yon. Pakiramdam ko nanlalamig ako. Pero naalala ko ang sinabi sakin ni Torte kahapon na parang kapatid na rin ang turing niya kay Ate Shirley at Ate Serna. Napabuntong hininga ako. Ayaw ko mag isip ng kung anong bagay kay Ate Shirley at Torte, dahil soon magiging asawa ko na rin siya.

PAG DATING KO. sa school ay iniwan na ako agad ni Kuya Lester dahil may inutos daw sa kan'ya si Mommy. Sinabi ko na rin kay Louisa ang nalalapit na kasal namin ni Torte. Tulad ko ay hindi rin ito makapaniwala, sa decision ni Torte.

" Bakit naman nag minamadali ang pakasal niyo ni Torte? Para naman shot gun wedding yon ah! " bulala na wika ni Louisa.

" Hindi ko rin naman alam kung bakit nila minamadali ang kasal. Akala ko nga, next month pa yon. " tugon ko kay Louisa.

" Ewan ko lang ha, Inday Amy. Pero na wewerdohan talaga ako sa mga nang yayari sainiyo ni Torte. " palatak nitong sabi. Napakunot noo naman ako sa sinabi niya.

" Anong ibig mong sabihin Lo? " tanong ko. Na nga lukipkip ito ng kamay at nag patikwas ng kilay.

" Ehmmp I'm not sure ha, pero para bang may something behind of your shot gun wedding, Amanda. " wika ni Louisa. Kahit ako naman ay hindi ko rin Alam kung ano ba talaga ang totoo.

Pag sapit ng hapon ay nag hiwalay na kami ni Louisa sa labas ng gate at sumakay na siya ng pampasahirong jeep. Ako naman ay nag lakad ako kung saan madalas nakapark ang kotse ni Kuya Lester. Hindi ko pa kasi nakikita ang kotse niya. Kaya nag lakad na lang para masigurado, kung na doon ba talaga ang sasakyan niya or wala.

Pag dating ko sa parking lot ala nga talaga Doon ang kotse ni Kuya Lester. Pabalik na sana ako upang doon na mag abang ng taxi.

Pero napatigil ako ng may masalubong akong apat na lalaki na papalapit sakin. Hindi ito mga studyante sa university.

May mga ngisi ito sa mga labi. Napalunok ako ng sariling laway. Nakaramdam ako ng kaba at takot sa mga lalaki.

" Hay! Miss! " wika ng isang lalaki na kulot ang buhok.

" So ikaw pala si Amanda? " tanong ng isa pa na kalbo pero edyo mataba ito.

" A-anong kailangan n-niyo sa akin? " utal kong saad sa subrang kaba. Tumawa ng malakas ang mga ito.

" Pare!.. Akala ko ba maganda ang Amanda na ito. Pero bakit mukhang bruha ito? Ito nga ba talaga siya? " kunot noo na tanong ng isang lalaki. Sa mga kasamahan nito.

" Hayaan mo na Arnel, hindi na bruha ang p*k* niyan. Basta gawin na lang natin ang utos ni Boss. Alam niyo na na kailangan ko ng pera. Dahil mag da-date kami ni Erika. Eh Plano ko pa naman na dadalhin ko siya sa motel. " tumatawa nitong saad.

" Sumama kana sa amin Amanda, siguradong mag eenjoy ka sa amin apat. " sigunda na ng isang lalaki.

" Sigurado akong hindi mo na ito matitikman pa ang ipaparanas namin sayo habang buhay! Dahil sino pa ba ang mag kaka gusto sa'yo na lalaki. Sa pangit ng mukha mong yan? " mapang uyam niyong sabi. Na nginig na ang tuhod ko lalo na ng lumapit sakin ang apat.

" L-lumayo kayo sa'kin. Sisigaw ako. " pag babanta ko sa kanila pero lalo lamang lumapad ang ngiti ng apat.

" Walang ibang pupunta sa gawin na ito. " aniya pa ng isa. Napaiksi ako ng hawakan ng isang lalaki na nag ngangailan Arnel. Ang kamay ko at hilain ito pa lapit sa kaniya.

" Bitiwan niyo ako! Tulong!!! Kuya Lester,tulong!!.. " malakas kong sigaw. Pilit kong hinihila ang kamay ko sa lalaki. Lalo naman silang nag tawanan na parang baliw.

" Ang Ganda ng katawan nito Efren. Kahit ang mukha ay parang bruha pero bawi naman ang katawan. " Saad ng isa. Pilit na pinapahiga ako ng dalawang lalaki sa gitna ng dalawang kotse na nakapark doon. Nag halo ang isipon at luha ng aking mga mata.

" Efren may sasakyan na paparating. " Saad ng isang lalaki na kalbo. Nang mapansin ko na may sasakyan na paparating ay agad ko yon kinuha ng pag kakataon inubos ko ang akin lakas na itulak ang lalaki na nakahawak sa kamay ko. Dahil sa bigla ay na bitawan niya ako. Dahil lahat sila ay naka focus sa sasakyan na paparating. Tumakbo ako Para Sana humingi ng tulong sa sasakyan na paparating. Pero na hawakan din ako ng isang lalaki at hinila pa lapit sa kaniya.

" Tulong! Tulong! Tulongan niyo po ako! " umiiyak kong sambit. Nabuhayan ako ng loob ng makita kong huminto ang kotse. At Binabasa ng lalaki na drive ang bintana nito at doon dumungaw.

" Anong nang yayari dito. " Malamig nitong sabi.

"K-kuya t-tulong-hmmmmp" napatigil ako sa pag hingi ko ng tulong dahil tinakpan ng lalaki ang bibig ko.

" Wala naman away mag jowa lang to pre. " Saad ni Efren na siya pala ang tumakip ng bibig ko. Umiling pa ako. Pero nakita kong tumango ang driver at itinaas ang binta ng kotse, nanlulumo na ako. Wala na akong pag asa. Nang humarap sakin si Efren ay isang malakas ng sampalan ang tumama sa pisngi ko at sinundan yon ng isang suntok sa sikmura. Namilipit ako sa sakit, halos hindi na ako makahinga sa subrang sakit ng pag kaka suntok niya sa sikmura ko. Masakit at parang namamaga pa ang pisngi ko sa malakas nitong sampal. Pero isang malakas na sunod sunod na putok ang narinig ko at isa isang himandusay sa lupa ang apat na lalaki. Napatingin ako sa paligid ko, nakita ko ang lalaki sa loob ng kotse na hawak at baril na umousok pa ang dulo. Sumalubong sa akin ang madilim nitong mukha. Parang may na kakatakot na aura ang hatid nito sa pamamagitan ng malamig at walang buhay niyang mga mata. Kahit nan lalabo ang mga mata ko, sanhi ng pag iyak at napatakip na rin ang mga buhok ko sa mukha. Nakaluhod parin ako sa sahig at nanginginig sa subrang takot. Ayaw ko pang mamatay. May pangarap pa ako.

" Take her Carlos, I hatid mo siya sa loob ng university. At ikaw na ang bahala sa apat na yan. Puwede mo rin ibigay kila Patros at Patris. " Malamig at baritone voice nito. Bosses pa lang mukhang na kakatakot na.

" Copy boss! " sagot ng lalaki na tinawag niyang Carlos.