"Give me atleast one World's Greatest Mathematicians and their own profile."
I raised my hand para sumagot at agad naman napansin yun ng professor namin.
"Aristotle of Stagira (384-322 BC)." manonose bleed ata ako. "Aristotle was bornbin Stagiruz, Macedonia. His father was the court physician to the king. He studied at Plato's Academy. In 342 BC, he was asked to go back to Macedonia to tutor the crown prince Alexander, who later on became Alexander the Great."
"What about his writings?"
"His writings also include definitions, axioms and proofs, and geometric theorems, philosophy, logic which followed the formal method of syllogism or deductive reasoning where in the conclusion was derived from two premisis, politics, biology which introduced a new system to classify animals, cosmology, and physics."
Grabe napagod ang utak ko dito sa US. Feeling ko ay kaylangan ko ng kumain ng libro para magkalaman pa ang utak ko. Pagkarating ko sa bahay ay agad akong humiga sa kama para matulog.
"Hoy, ang galing mo kanina!" puri sa akin ni Raven. "Saan mo nakuha sagot mo kanina?"
"Hindi ko alam," sabi ko. "Dapat pala ay hindi na lang ako nagtaas ng kamay."
"Feeling matalino kasi 'eh!"
Hindi ko na lang sya pinansin at natulog na. Gusto ko ng umuwi sa pinas.
"Matutulog ka na naman?"
"Hindi ba halata?"
"Mag-bihis ka muna, hoy!"
"Mamaya na!"
Kahit minsan abala talaga 'tong si Raven sa pag-tulog ko. Nagising na lang ako ng makaramdam ako ng gutom. Nagpunta muna ako sa c.r bago bumaba para kumain. Nasaan kaya si Raven?
Tahimik na dito sa bahay kasi wala na ang mga mokong. Umuwi sila kaninang umaga bago kami pumunta sa school. Tinuyo ko muna ang buhok ko bago bumaba sa salas.
Nakita ko silang nanonood ng tv. Hindi siguro nila naramdaman ang presensya ko. Dumiretso ako sa kusina para kumuha ng makakain. Cookies at ice tea lang ang kinuha ko at bumaliknna sa kwarto.
Nag-f*******: lang ako sa kwarto ng maalala ko yung picture ko kahapon. Afyer three years ay nakapagpalit na rin ako ng profile picture. Todo scroll lang ako ng magpop ang notification bar.
'Chester commented on your photo'
Friend ko pala si Chester. Pumunta ako sa profile ko at hinanap ang comment niya sa picture ko. Akala ko pa naman ay maganda ang comment niya pero, nagkakamali ako. #SOCO, #KMJS ang nakalagay.
Dahil nag-comment na rin siya sa profile picture ko, naisipan kong stalkcin siya. Nag-simula ako sa timeline kung saan puro picture niya lang ang laman kaya yun auto save.
Nasa kalagitnaan ako ng pagsasave ng photos ni Chester ng biglang bumukas ang pinto. Dali-dali kong nilipat sa youtube para hindi ako mahuli ni Raven.
"Gising ka na pala!?" hindi makapaniwalang sabi ni Raven. "Oh, saan galing 'tong pagkain?"
"Sa kusina!" sabi ko habang busy pa rin sa panonood.
"Kaylan ka pupunta sa kusina?" naguguluhang tanong nito.
"Hulaan mo," mapang-asar na sabi ko.
Kinuha ko ang baso at plato na kinuha ko kaninacsa kusina. Nasa tv pa rin ang iba at si Mommy at Tita Lorraine ay nasa kusina, nagluluto para sa hapunan. Binati ko sila bago pumunta sa sink para hugasan ang pinagkainan ko.
Makikinood sana ako sa tv kaso basketball ang pinapanood kaya bumalik na lang ako sa kwarto para manood ng youtube. Malakas kasi ang wifi ditobsa bahay, hindi ka maboboring. Halika na, makiconnect na kayo!
Nakahiga na si Raven sa kama niyabnagseselpon. Kinuha ko ang cellphone ko na saktong may tumawag. Videobcall ang tawag rito. Si Sean tumatawag.
"Hi, Monique!" masaya nyang bati sa akin.
"Kamusta kayo dyan?"
"Ayos lang naman!"
"Bakit mag-isa ka lang?"
"Nasa bahay pa ako."
"Bilisan mo baka ma-late ka!"
"Oh sige sige, ba-bye!"
"Ingat!"
Nakalimutan ko na magka-iba pala ang oras sa pinas at sa America. Matutulog na ako, sila kagigising lang. Itinabi ko na ang cellphone ko at sumabay na kay Raven pababa.
"Kamustavyung unang araw niyo sa paaralan?" tanong sa amin ni Tito Jackson.
"Hay naku tito, nakakatuyo ng utak!" pag-bibiro ko na ikinatawa nilang lahat.
"Lagi namang tuyo ang utak mo," sabi ni kuya Kiro.
"Ik–"
"Wag mo ng patulan bunso," Kuya Shawn said.
Dinilaan ko naman si kuya Kiro na kinainis nito. Nagkwentuhan lang kami ng kung ano-ano at nagsi-akyatan na rin sa sarili-sariling kwarto.
"May pasok ba tayo bukas?" tanong sa akin ni Raven.
"Wala, bakit gusto mo pumasok?" natatawa kong tanong sa kanya.
"Anong gusto? Halos tumulo na ang dugo sa ilong ko."
"Matulog ka na nga!"
"Ano tutulog ka na naman?"
"Bakit?"
"Kakagising mo lang ah!"
Hindi ko na lang sya pinansin at nanood ng youtube. Kung ano-ano lang ang pinanood ko at natulog na rin. Nagising ako dahil sa tunog ng cellphone ko. Alas tres pa lang madaling araw.
"Hello?" inaantok na sabi ko.
[MONIQUE!]
Nilayo ko naman ang cellphone ko dahil sa ingay ng mga mokong.
"Natutulog ako, anong kaylangan n'yo?"
[Gabi na d'yan? Hapon pa lang dito!]
"Nasa US ako, remember?"
[Oh sige sige, matulog ka na!]
Bumalik na ako sa pagkakahiga kaso hindi na ako makatulog. Bwiset na mga mokong na 'yun. Lumabas na lang ako sa balcony nitong kwarto para magpahangin.
Katamtaman lang ang lamig kaya hindi na kaylangan mag-jacket. Mukhang kakatapos lang umulan dahil basa pa ang railings dito. Pinunasan ko ng basahan ang upuan bago ako naupo. Sinuot ko ang headset ko at dinama ang mensahe ng kanta.
I fell by the wayside like everyone else
I hate you, I hate you, I hate you but i was kidding my self
Our every moment, I start to replace
'Cause now that they're gone, all i hear are the words that i needed to say
Habang sinasabayan ko ang pagkanta ay biglang lumitaw ang imahe ng mukha ni Chester sa hangin.
When you hurt under the surface
Like troubled water running cold
Well, time can heal but this won't
So, before you go
Was there something I could've said
To make your heartbeat better?
If only i'd've known you had a storm to weather
So, before you go
Was there something I could've said to make it all stop hurting?
"I miss you!"