LEXIE
“Uy, hinay-hinay lang naman, Lex! Grabe ka naman, nakatakong kaya ako kaya hirap akong habulin ka.” Himaktol na sabi ni Jia nang bilisan ko ang paglalakad. Malapit nang mag gumabi tapos lakad pa kami dahil punuan ang mga pasahero ngayon.
“Hubarin mo nalang muna yang takong mo para makasabay ka sa'kin.” Suhestiyun ko. Nilingon ko siya para antayin siya. Nakita kong hinubad niya rin agad ang suot niyang takong.
“Bakit ba kasi nagmamadali ka? Stk. Gusto mo lang yatang iligaw ang---”
“Ay nako, wala akong panahon na magpaliwanag sa'yo.” Naiinis kong sagot. Nahabol niya ako kung kaya't pumantay siya sa'kin at saka ako pinigilan. Napasinghap ako dahil alam kong hindi ako makakaligtas. Kailangan ko talaga magpaliwanag sa kanya. At mas lalong hindi niya ako titigilan dahil kung magpupumi
