Chapter 20
"Nasasakal ba kita? Gusto mong lumaya? Sorry ah, kung masyado akong nang hihimasok sa personal mong buhay, kung pakiramdam mo dinidiktahan kita o kung hindi 'ko kayang ibigay sa'yo iyong gusto mo at kung ganito lang ako--pwede ka namang umalis. Kung gusto mong umalis, umalis ka na."
Natigilan ako bigla ng makita 'kong pumatak ang luha sa mga mata ni Raine. Tang ina! Sabi 'ko hindi 'ko siya papaiyakin pero anong ginagawa 'ko. Umiiyak siya ngayon sa harapan 'ko ng dahil sa akin. Napaka-gago 'ko. Gusto 'kong suntukin ang sarili 'ko sa katangahang ginagawa 'ko.
Marahas nitong pinahid iyong luha niya at doon 'ko lang din na-realised kung ano ang mga salitang na bitawan at na sabi 'ko. s**t! I didn't mean it. Hindi 'ko siya gustong umalis, hindi 'ko kaya.
"Tang ina." mahina pa ako
