MAKALIPAS ang tatlong araw matapos ang birthday celebration ni Nicca ay dinalaw namin ang libingan ni Archie. Ito ang ika-tatlong taon mula nang mawala siya. Kasama ko sina Philip, Nicca at Jeremy. Maraming ginagawa sina Yna, Max at Leah kaya hindi sila nakahabol sa amin.
Inilapag namin ni Nicca ang dalawang basket ng bulaklak sa tabi ng kanyang puntod habang sina Jeremy at Philip naman ay nagbukas ng dalawang malalaking kandila sa kanyang lapida. Matapos noon ay tahimik kaming nag-alay ng dasal para sa kanyang kaluluwa.
“Ang bilis pala talaga ng panahon,” wika ni Jeremy nang matapos ang prayer, “tatlong taon na pala ‘yong lumipas.”
“I wonder if he was okay now there.” Napatingin naman kami kay Nicca. Nakatingin lang ito sa lapida ni Archie at tila ba kinakausap ito gamit ang mga ting
