Ways To Make You Smile

Chapter 1

Can I call you baby?

Can you be my friend?

Can you be my lover up until the very end?

Let me show you love, oh, don’t pretend

Stick by my side even when the world is givin

’ in, yeah

Oh, oh, oh, don’t

Don’t you worry

I’ll be there, whenever you need me

I need somebody who can love me at my worst

No, I’m not perfect, but I hope you see my worth

‘Cause it’s only you, nobody new, I put you first

And for you girl, I swear I’ll do the worst.

Napangiti ako sa mensahe ng kantang ito. Love me at my worst? May mga tao kaya talagang mamahalin ka kahit kasukdulan na ng kasamaan ang ugali mo?

Napabuntong hininga ako.

Oh well, siguro meron nga. It is either your friends or your families. But with opposite s*x, I think not or maybe? I don’t know, never pa naman akong naka-tagpo ng the so-called “The One” ko.

My phone rang. Bigla akong tumigil sa paglilinis ng kwarto ko.

Yes, I am currently cleaning my room. Sobrang magulo na kasi. Daig pa yong dinaanan ng ipo-ipo.

Tiningnan ko kung sino ang tumawag. It was one of my friends, Kayla.

“Zai, are you free today?” tanong nito.

“Uh-well, I think I am, tatapusin ko lang itong ginagawa ko. Why?”

“Let’s go out! Mall tayo, total Sabado naman ngayon.” Halata sa boses nito ang pagiging excited.

“Sure!” Ngiting sagot ko.

“Okey then, tawagan ko lang sina Lillianne. See you. Bye!”

I look at the clock. It is already 9 o’clock in the morning.

Tinapos ko na ang dapat kong tapusin then I did my daily routine. I took a bath, wore some comfy clothes and put some light make-up on then ready to go na. I'm not a type of girls na lady like manamit at mag make-over.

I’m on the middle of the road. Nag-commute lang ako since malapit lang naman ang mall dito sa village namin. Pero dahil sobrang heavy nung traffic, it took me about 30 minutes bago maka-abot ng mall.

I called Kayla’s phone. Sobrang tagal ko na kasing nag-aantay sa kanila pero wala pa rin.

“Asan na kayo?” Hindi ko maitago ang inis ko.

“Oh my God! Zai, we forgot to call you, I thought na-traffic ka lang. Nasa beach kami ngayon. Alam mo yong Genilla’s resort di ba? We’ll wait for you. Bye!”

WHAATTT? She hung the phone. WHF!

So, I waited for nothing here! I can’t hide how frustrated I am. Sobrang nanggigigil ako sa inis. Kahit kalian napaka-ewan ng apat na yon.

Nag taxi na lang ako para mas mabilis akong makarating ng bahay. I packed again some clothes then I just used my own car.

Sa sobrang inis ko, naka-limutan ko pa yong route ng resort na pupuntahan ko.

“Aissshhhhhhh! Na saan na nga uit yon?”

I called Kayla again.

“ Saan nga ulit yan ? I think I’m lost!” Reklamo ko.

Sinabi ni Kayla sa akin 'yong direksyon na dapat puntahan ko. Sobrang pawis ako kahit aircon yong kotse dahil sa sobrang stress at traffic. Gusto kong pagsisihan kung bakit pa ako pumunta sa kanila.

I dialed again Kayla's number at yon nga!Unattended na. Sinadyang patayin. Anong trip ng mga babaeng to? I dialed again their phone numbers for the nth times pero wala talaga!

Nasa kalagitnaan pa rin ako ng pag-hihimutok ko ng biglang---------

SUMALPOK ANG KOTSE KO SA ISA PANG KOTSE SA UNAHAN KO!

Nanlaki bigla ang mga mata ko.

I’M A DEAD MEAT!!

Red light na pala pero hindi ko napansin dahil nakatutok ako sa cellphone ko.

Shit! Sira yong likod ng kotse ng naka-banggaan ko at unahan ng kotse ko.

Pinag-pawisan ako ng sobra. This is the worst day of my life. Sa tinagal-tagal kong nag kokotse ngayon lang ako naka-bangga! Anong gagawin ko?

Tinabi nito ang kotse sa gilid ng daan at I did the same thing too. Tinabi ko din ang kotse ko sa tapat ng kotse niya.

The guy hurriedly came out of his car at tiningnan ang likod ng kotse nito. I heard him cursing since hndi sound proof ang kotse ko.

“WHAT THE HELL! F*CKKKK!”

He took off his sunglasses then went into my car’s direction.

Natatakot akong lumabas sa kotse ko. Feeling ko, lalapain niya ako sa sobrang galit.

And my eyes grew even bigger as he approached me!

BAKIT SIYA PA???? BAKIT SA DINAMI-DAMI NG LALAKING MAKA-SAGUPA KO, BAKIT SIYA PA!?

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

BAKIT SI KRISTOFFER DRAYLAN LIM PA?

MY GOD! KAININ NAWA AKONG NG LUPA!

Kung minamalas ka nga naman!