Chapter 2
1267 Words
KRISTOFFER DRAYLAN LIM.
The most cold-hearted guy in the campus. Dinaig pa niya ang yelo sa sobrang lamig lalo na pag-dating sa mga babae. Siya yong lalaking daig pa ang North Pole sa sobrang lamig!
I don’t know much about him pero siya yong tipo ng lalaking makikilala mo sa pangalan pa lang o kahit isang isang beses mo lang itong makita.
Anak siya ng may-ari ng pinapasukan kong paaralan.
The Villaluna-Lim University.
He is like a well-known legend dahil hindi alam ng lahat ang reason ng pagiging mystery type niya.
He is famous and known for being that cold-hearted guy plus his family name is well-known.
At ngayon, mas gugustuhin kong mamatay na lang kaysa sa maka-sagupa siya.
“Yahhh! Get out!!”
He keeps on knocking my window’s car to the extent na parang masisira na. Walang pakundangan kung kumatok. He is angry as hell!
As always sobrang sungit niya! Daig pa ang babaeng may regla!
I hate him, alright! I hate him for being rude to everyone, especially to girls. But I think, this is not the right time to hate him. I am at fault here.
I slowly opened my window’s car at pilit na ngumiti. I’m scared to death, alright! Nanginginig din ako sa takot at kaba na nararamdaman ko. Alam ko ding namumutla ako, buti na lang naka liptint ang blush on ako.
“Look, I’m so sorry. I didn’t really mean to bump your car. It was just an acci----”
“Alam mo ba kung magkano itong presyo ng kotse ko, huh?!”
Putol nito sa sasabihin ko.
“Ha?? Ah - Ehh----”
“I can send you to jail for this! And what? Are you using phone while driving, huh? This is reckless driving!”
Shemay naman! Hawak ko din pala pati cellphone ko!
“What? Teka nga—”
Napataas ang boses ko at dali – daling lumabas ng kotse. Damn! Feeling ko mawawalan ako ng ulirat sa nangyayaring ito!
“Grabe ka naman, I said this is just an accident. Hindi ko naman talaga sinasad—”
“Let’s settle this at the police station.”
Napahawak ako bigla sa braso niya.
“T-teka naman.”
Parang iiyak na talaga ako. Police station? Talagang makukulong ako dahil kahit saan tingnan kasalanan ko talaga.
“Look, let us settle this here.” Mahinahon kong saad.
I saw how he smirked. Kung hindi lang talaga ganito ang sitwayson ko, aawayin ko na siya. He is underestimating me, I know.
“I’ll pay for the damages.”
Napa-Halukipkip ito.
“Then be it! Bayaran mo na!”
Halata sa mga boses nito ang panunuya sa akin.
Napapikit ako para pigilin ang sarili ko. Nang-gigigil na din ako sa sobrang inis sa kanya. Talaga naman palang napaka-walanghiya ng lalaking ito.
“Magkano ba? I know you can estimate the cost.”
“Five Hundred.” Sabi niya.
Napakurap ako sa sinabi niya.
“Five Hundred pesos?” pagkaklaro ko sa sinabi niya.
“No. Five Hundred Thousands.”
Napalaki ang mga mata ko. Seriously??
“What the!! Letse, ang OA mo naman masyado. Parang yupi lang yan!!”
Pilit akong nag-titimpi sa sobrang inis. Ayaw kong makipag-away sa lalaking ito kung pwede lang.
“What? Ako OA? Do you think that my car as is as cheap as your car? This is a limited-edition sports car. This is worth millions!”
Ehhhhhhh---- Okey, siya na mayaman!
“As you don’t know lady, pwede kang makulong because of reckless driving for maybe three years? You will be fined thousand of pesos and your life will be a chaos. Idagdag mo pa ang di pag-tingin sa traffic lights. Kung sa bagay, wala pa nga sa kalingkingan ng gagastusin kong pagpapa-ayos sa kotse ko yang hinihingi kong five-hundred thousands sa’yo. Now, you’ll pay me, or settle this at the police station and let those cops clear this for us?”
He let out an evil-grin as he keeps on threatening me.
“W-what – Teka wala akong ganung halaga na pera.”
I really want to cry.
“You have no money? Then I have no other choice.”
He smirked and started to dial his phone.
“Hello. Police station?”
“Teka! Gagawin ko na!”
Napapikit ako. Damn! I really don’t have a choice.
“Do what?” He smiled evilly.
“ I will do everything you want. J-just--- just don’t don’t send me to jail.”
Ayaw kong mag-alala si tita sa akin. Ayaw ko nang dumagdag sa mga problemang kinakaharap niya.
I really wanted to cry. Kainis! I am not that rich para mabayaran siya agad nang ganoong halaga.
“So, do you want to be my slave, huh?” A devilish grin formed feom his lips.
Napakurap ako ng tatlong beses. Tama ba narinig ko? Naglinis naman ako ng tainga ko bago lumabas ng bahay kanina.
Slave? As in Alipin? Katulong?
“Slave? You mean alipin?” Ulit ko pa. Gusto ko lang siguraduhin kung tama ang pagkaka-dinig ko.
“You heard it loud and clear. SLAVE.”
Napakuyom ako ng kamao ko. If that is what he wants, as if I have a choice, so be it. For Pete’s sake! Ayaw kong makulong. Ayaw kung masira ang buhay ko.
He smiled devilishly.
“Okey then. It is a deal.”
*CONDO
Mabuti na lang at naayos na naming ang pag uusap bago dumating ang traffic enforcer. Nakakahiya na din sa mga ibang dumadaan ang katangahang ginawa ko. Pero di pa rin ako maka-get over sa nangyari. I’ll be his slave? Five-Hundred Thousands? Seriously? Ganun kamahal yong pesteng kotse ng lalaking yon?
Nag-ngingitngit ako sa sobrang inis. Niloloko lang yata ako ng lalaking yon.
After that incident, umuwi na lang ako ng bahay. I told Kayla na biglang sumama pakiramdamdam ko.
I need to confirm if niloloko lang ako ng lalaking yon.
I dialed Kayla’s phone number.
Ilang dial din ang ginawa ko bago ito sumagot.
“Hello, best!”, panimula ko.
“Why? Masama pa rin pakiramdam mo?”
“Uhhh—no—kasi may itatanong lang ako.”
“Okey? Ano naman yon?”
“Ano kasi--- Pag may nabangga kang kotse, magkano babayaran mo?”
“Well, it depeds on the car’s brand, I think at sa damages na din kung gaano kalala. I am not really sure though. Siguro if it is cheap then less babayaran mo pero kung branded at mamahalin, then mahal din siguro babayaran mo. Siguro aabot ng million, I think.”
“Hindi nga?”
Nagulat ako dun, Millions? For real?
“You! Why? Don’t tell me may naka-bangga ka?” halos sumigaw si Kayla sa kabilang linya.
“Hindi ah! It’s my tita’s friend! Got to hang up know bye”.
Hindi ko na inantay pang sumagot si Kayla dahil paniguradong andaming itatanong ‘yon.
Napatingin ako sa kisame. Ginulo ko ang buhok ko. Ano bai tong napasok ko!
Nakuuuu naman! No choice na ba talaga ako? I’ll be his Slave? Kristoffer Draylan’s slave??
Ni sa panaginip hindi ko pa naranasang maging alipin, pero sa isang iglap lang nangyari lahat?? At sa lalaking kinaiinisan ko pa??
Mapaglaro nga talaga ang tadhana!!
Maloloka na yata ako!
Nagpagulong-gulong ako sa kama ko hanggang sa hindi ko namalayang nakatulog na ako.
- Writer
