Ways To Make You Smile

Chapter 3

Ang himbing ng tulog ko ng biglang tumunog ang cellphone ko.

I answered the phone call without looking who it is.

“Hello?”, I said in a sleepy tone.

“Don’t forget what we have talked about yesterday or else I’ll send you to jail. I’ll text you the meeting place. Don’t make me wait or else you’ll be a dead meat!”

Right! Kinuha nga pala kahapon yong cell phone number ko. As if naman may choice ako kahit hindi ako pumayag di ba?

He then ended the call. Haissstttt…. Papakulong na nga niya ako, papatayin pa. Bwesit na lalaki talaga!

Today is Sunday at ngayon na pala magsisimula ang contract namin. Walang patawad talaga!

I looked at the time and it is only seven o’clock in the morning. Antok na antok pa ako eh. I don’t know, siguro dahil sa mga nangyari sa’kin kahapon kaya feeling ko sobrang pagod ng katawan ko.

My phone suddenly beep. It was him. He texted me the meeting place and the time.

“You’ll need to be here at 8:30, or else---”

Argghhhhhhh!! Ayan na naman ang mga panakot niya. Freaking Or else na yan!

Bumangon na lang ako sa kama ko. Binilisan ko na lang ang pagliligo at pagbihis. Nagtimpla ako ng kape at kuamain ng tinapay then umalis na. Since hindi ko pa napaayos ang kotse ko, nag commute na lang ako.

*Destination

“Andito na po tayo, ma’am.”, saad nung taxi driver.

“Salamat manong.”

I was stunned for a moment looking at this tall gate in front of me. Meters away was a huge house.

I was out words to describe this place. It was totally a huge WOW!

“WOOOOOOWWW!”

Hindi ko maiwasan ang hindi mamangha sa nakikita ng mata ko. That guy is surely living his luxurious life like a prince of a palace for goodness sake! Okey, siya na talaga ang mayaman. Sobrang laki ng bahay. Teka, bahay ng aba ‘to o palasyo?? The house is a three-storey and is all painted in white.

“Miss Choi, Master Kim is waiting for you.”

Bigla akong natauhan ng magsalita ang maid sa tapat ko.

Woooowww! At MASTER pa talaga?? Eh ‘di wow talaga!

Lalo pa akong napamangha ng mkapasok ako sa mala-palasyong bahay nito. Halatang mamahalin ang mga gamit at palamuti.

Nakita ko siyang naka-prenteng naka-upo sa sofa.

Wait…. Tam aba itong nakikita ko o guni-guni ko lang? he is watching Doraemon?

“Master, Miss Choi is already here.”

He suddenly turned off the TV off.

Ehhhhh? Anong problema nun?

Umalis na iyong maid at kaming dalawa na lang ang naiwan. He looked at me with a bored expression on his face.

“Are you gonna stand there all along until we are finished talking?”

Sorry naman po… Napaka ungentleman!

He didn’t even offer me a sit, paano ako uupo? Rude!

So ayon nga, umupo na lang ako, kaysa naman tumayo ako hanggang sa matapos itong pag-uusap naming. Nakakabanas itong lalaking ‘to. Promise.

“I’ll be direct to the point, even though you are my slave, I will still give you a salary. I still have that conscience you know. Baka sabihin mo inaabuso kita. Do you have any problem with that?”

Bakit sa tingin niya hindi abuso iyon? Mapera siya, ‘di sana hindi niya pinapabayaran sa akin ang five hundred thousands na halagang yon dahil kaya niya naman kitain.

“No.”, sagot ko.

“Good.” He smirked.

“I have made an agreement for the both of us.”

He handed me the contract.

This is what the contract states:

I, Zaina Michelle Choi, will be Kristoffer Draylan Kim’s slave until I paid the amount of Five Hundred Thousand Pesos fully. Since I don’t have enough money, I’ll work the following as stated for him.

Household chores such as cleaning, laundry, cooking, or whatever he’ll ask with no hesitation.

Doing his school works, including assignments, projects, etc. or whatever he’ll ask without hesitation.

Let him know whatever I do or wherever I am. Since he is my master, it’s his obligation for whatever happens to me. If he calls my phone, I’ll be sure to answer it right away.

Be on time every time he orders me; he’ll deduct 25% every minute that I am late to my salary.

No dating allowed; no closure to boys. If he sees me, he’ll deduct 50% form my salary. If I have a boyfriend, I’ll break up with him. He don’t want interruption from work.

And lastly;

Don’t fall for him or confess whatever feelings I may have towards him. He don’t like ugly and flat-chested girls.

Habang binabasa ko ang nilalaman ng kontrata, I can’t help from reacting to it.

Unang-una, ang panget ng nilalaman ng kontrata. Anong klaseng kontrata ba ito? Siya ba may gawa nito? No wonder ang panget, dahil kasing panget ng ugali niya.

Rule #1.

Okey lang ‘yong rule number one since sanay naman ako sa mga gawaing bahay.

No. 2

“Lahat ng school works mo? Paano ko magagawa iyon, nag-aaral din ako. At isa pa hidi ako ganun ka talino kung sa inaakala mo.”

Like duh!! Projects, assignments, reports, etc. Hirap na hirap na nga akong gawin yong mga assignments ko, projects at reports tapos dadagdag pa siya. Ako pa ang gagawa? Tulog ako noong sumaboy ng katalinuhan si God.

“It is not my problem anymore.” Sagot lang niya.

Arrgghh!... bwiset naman talaga!

No. 3

“Paano kung nasa CR ako?”

As in ura-urada agad?

“Then, bring your phone there. That’s simple.”

“Ehhh… Paano kung nagliligo ako? O nag-jejebs? Paano iyon?”

“Anong nag-jejebs?” Nakataas kilay nitong tanong.

“Nag-tatae!”

Tiningan niya ako ng masama.

“Hindi ko na problema ‘yon kung nag-tatae ka!”

Fine. Bahala siya!

No. 4

Paano kung malayo ako, tapos uutusan mo ako? Hindi excuse ‘yon para mabawasan ang sahod ko?”

“No, I don’t wait to wait even a seconds. You have to find a way to be on time.”

“Anong gagawin ko, mag-teteleport? Ganun?” Pilosopo kong tanong.

“Well, if you can teleport, then why not!” He smirked.

Bwiset ang hirap naman nun.

No. 5

“Bakit pagde-date, boyfriend bawal at kailangang makipag-break?”

“Bakit? May boyfriend ka ba?”

“Pssshhh.. Fine! Hindi naman ako mahilig mag-date at wala akong boyfriend. Hindi din ako malapitin sa mga lalake, so it is fine with me.”

“Talaga lang! Magtataka ako kung may boyfriend ka, sa panget mong ‘yan? Sino ang papatol sa’yo?”

Wow ha! Grabehan lang! Eh di wow! Ikaw na ang gwapo!

“Akala mo naman ka-gwapohan.” Pagmumuni-muni ko.

“May sinasabi ka?” Nakataas kilay nitong tanong.

Napa-irap naman ako.

“Wala po. Ang sabi ko ang gwapo mo!”

No. 6

Napa-react talaga ako ng sobra ditto. Wow ang hangin! Bwesit na bwesit nga ako sa mukha niya tapos ma-iinlove? Just wow!

“ASA KA! Hindi ako ma-iinlove sa’yo. Ang sama ng ugali mo, ano. At isa pa, hindi ang katulad mo ang tipo ko!”, Irap ko.

“If I know, yong mga tipo mong mga lalake, pang-low class din kagaya mo.” He smirked.

“At least mabait! Eh ikaw?? Pinaglihi ka yata ng nanay mo sa sama ng loob, kaya ka ganyan.”

Basag siya sa sinabi ko. Tumahimik eh.

Pinag-patuloy ko ang pag-babasa at naningkit ang mga mata ko.

“Flat-chested? Ako?” Turo ko pa sa sarili ko.

“Bakit? Hindi ba?”

Tinuro niya pa ang dibdib ko.

Bigla tuloy akong napa-takip sa dibdib ko.

“PERVERT!” sigaw ko pero parang wala lang sa kanya.

“Pervert ang isang lalaki kong interesado siya sa katawan ng isang babae, kaya paano ako magiging isang pervert kung walang ka-intere-interesado diyan sa katawan mo? Truth hurts, you know?”

Halata sa mukha nito ang pangungutya.

“Right! Truth hurts.” Palabag kong sagot.

“May sasabihin ka pa about sa contract? Any questions? Clarrifications?”

“Wala na!”, Sigaw ko.

“GOOD. Then we have no more problem about it. Sign it and we’re done.”

I signed the contract. So, this is it? Panimula sa miserableng buhay ko kasama ang asungot na ito? Wala na itong urungan.

“You’ll start tomorrow. I’ll let my driver fetch you tomorrow and your stuffs.”

“Pati gamit ko? Bakit? Dito ako titira?” Sunod-sunod na tanong ko.

“What do you expect? How can you do all those works if you are not here? Use your common sense, ugly girl.”

I give him a death stare. Siguro kug nakakamatay lang talaga ang tingin, nakahandusay na ito sa sahig.

“Sorry ha, pero wala kasi akong common sense. Gumagana lang kasi ang utak ko kapag matino ang kausap ko.” Napa-irap ako.

Nakakainis naman kasi talaga! Haaayttt… Buhay is life!