Chapter 32
VIOLETTA…
MY MORNING feels so great, kahit na ang sakit ng buo kong katawan. Basta ba ganito ang makikita ko paggising ko sa umaga. Alexander’s dishevel looks so natural and so manly, tulog pa siya hanggang ngayon kaya pwedeng ko siyang titigan nang titigan.
Hindi ko na alam kung anong oras ako nakatulog, ni hindi ko nga naramdaman kung kailan ako nakatulog talaga. Nahihiya tuloy ako kay Alexander, ni hindi ko nga rin alam kung ano baa ng nangyari. Ang huling natatandaan ko lang iyong naging isa na kami Alexander and the moment I’m urging him to start thrusting. After that I think mas magandang sabihin na hindi ako nakatulog, kung hindi nag-passed out ako.
Nakakahiya mang aminin, mukhang nahimatay ako sa sobrang sarap.
Bigla ko tuloy naalala ang lahat nang nangyari kagabi
