Chapter 31
VIOLETTA…
AFTER THAT fine dinner that Alexander made for us, nagtuloy kami sa may veranda. Mukhang paborito ni Alexander ang lugar na ito sa bahay niya. pansin ko lang naman, madalas na dito niya ako dalhin. Kahit naman ako gusto ko sa lugar na ito, ang ganda ng tanawin. Though at this time, nababalon ng snow ang paligid namin.
“Should we go inside now?” tanong sa akin ni Alexander.
Napansin niya siguro ako nang yakapin ko ang sarili ko, malamig naman kasi talaga. Sino ba naman ang hindi lalamigin kung ang paligid mo nga ay nababalot ng snow tapos medyo malakas din ang ihip ng hangin.
“Can we?” tanong ko sa kanya.
Ngumiti siya, “we should be, ayokong yumakap sa isang naninigas na Violetta mamaya kapag natulog na tayo.” Biro niya pa sa akin.
Iniripan ko siya as we walk sid
