CHAPTER 44
VIOLETTA…
HINDI AKO mapakali sa kinauupuan ko, panay ang tingin ko sa may bag ko. Nasa bahay ako ngayon ni Alexander, as always. Sa umaga pa lang sinusundo na ako ni Alexander para dalhin sa bahay niya at magkukulong kami dito maghapon.
“Why are you always looking at you’re pouch?” tanong sa akin ni Alexander.
Napansin na niya siguro na panay ang tingin ko sa bag ko simula pa kaninang nang dumating kami dito. Ni hindi ko nga binibitawan ang bag ko, kung saan kami nandoon ang bag ko na para bang may mawawala sa loob ng bag ko. Pero ang totoo niyan, naghihintay lang ako ng tawag mula kay Franko.
“Nothing,” sagot ko kay Alexander na ikinakunot ng noo niya na naman.
Hindi siya convince sa sagot ko kaya kailangan ko na namang umarte? Palagi na lang, nagsasawa na ako.
“Nasaan s
