"Parating na sila Kuya Luke. Maya-maya na tayo pumunta sa falls. Hintayin na muna natin sila." Medyo inaantok pa ako sa totoo lang. Naalala ko na iyong sinabi ko kay Hunter habang gumagawa kami nang milagro kahapon.
I love you too. Damn! Talagang doon ko pa iyon nasabi sa kanya? Sa lahat ng mga pagkakataong pwede kong ma-realize na mahal ko siya ay roon pa talaga habang nakahawak ako sa sarili kong p********e at nilalaro iyon.
Sa sarili ko talaga ako nahihiya. Lalo't hindi naman narinig ni Hunter iyong sinabi ko. Tapos sa gano'n tagpo pa.
"Hindi ka ba nakatulog nang maayos?" tanong ni Luchelot sa akin.
"Late lang akong nakatulog." Umupo ako sa tabi nito. Sweet namang magkatabi ang parents nito sa kabilang couch. Parang ang sarap kuhanan ng larawan. Pero nakakahiya namang gawin ko iyon.
