NAALIMPUNGATAN ako sa malambot na bagay na nakasiksik sa aking tagiliran. Mainit, mabango, at pamilyar. Nang tuluyan kong iminulat ang mga mata, ang unang bumungad sa akin ay ang mahimbing na si Katrina — nakabaluktot habang nakasiksik sa akin, para bang natatakot na may magtutulak sa kanya palayo.
Bahagyang naka-pout ang mamula-mulang mga labi niya, at sa bawat paghinga ay umaalon nang marahan ang maliit niyang dibdib. Ang mahahabang pilik-mata niya ay nakadikit pa sa pisngi, habang ang buhok niyang medyo gusot ay nakakalat sa unan, parang ginintuan na sutla sa ilalim ng sikat ng araw na tumatagos sa kurtina. For a moment, I just stared at her — silent, still, and beautiful in a way that felt almost unreal.
Hindi ito panaginip. This is Katrina. Flesh and blood. Narito siya sa tabi ko, t
