KATRINA’S POV
MATAPOS kaming kumain ay bumalik ako sa kama. Wala naman akong maisip na gawin. Ayaw kong manood ng TV o magbasa ng mga librong itinambak ni Joaquinn dito sa kuwarto. Sinuklay ko na lang ang basa kong buhok habang nakaupo sa gilid ng kama, ang tingin ko ay nakatutok lang sa sahig. Tahimik. Sobrang tahimik na halos marinig ko ang bawat t***k ng puso ko.
Hanggang kailan ba ako rito?
Ano ba talaga ang balak ng mokong na iyon?
Kailangang makaisip ako ng paraan kung paano ko siya matatakasan.
Napasinghap ako nang biglang bumukas ang pinto. Sumungaw doon ang nakangiting si Joaquinn, basang-basa pa ang buhok at nakasuot lang ng plain na puting T-shirt at gray na pajama. Wala man lang effort ay parang modelong bumaba sa magazine. At oo, kanina pa ako nabu-buwisit sa pangiti-ngit
