"BAKIT ka pa nandito?"
Napatayo ako agad mula sa malambot na sofa, ramdam ko ang biglaang pag-igting ng aking kalamnan. Mula sa kusina, natatanaw ko ang kanyang anino. "Bakit ngayon ka lang?" tanong ko, may bahid ng pag-aalala at lungkot sa aking boses. Ang orasan ay matagal nang lumampas sa hatinggabi.
Wala siyang imik. Isang mahabang, mabagal na hakbang ang ginawa niya patungo sa kusina, na tila ba ang bigat ng mundo ay nakapatong sa kanyang balikat. Kahit pa ang aking paningin ay nagsisimula nang lumabo dahil sa matinding antok, mabilis pa rin ang paghakbang ko pasunod sa kanya. Hindi ko na pinansin ang pag-ikot ng aking tiyan at ang pananakit ng aking ulo. Ang tanging mahalaga ay ang kanyang presensya.
Pinanood ko ang bawat kilos ni Joaquinn. Ang paraan ng pagbato niya ng susi sa co
