NAGISING ako kinaumagahan na nag-iisa na lang sa gitna ng malaking kama. Ang espasyo kung saan nakahiga si Joaquinn ay malamig na, tila matagal na siyang wala roon. Ang kanyang scent na dati’y nananatili sa pillow niya ay bahagya na lang, tila sinipsip na ng hangin ang katibayan ng kanyang presensiya. Nakaramdam ako ng instant panic. Hindi niya ugali ang umalis nang hindi ako ginigising, o kahit man lang nag-iiwan ng note. Ang gabi namin ay nag-iwan ng init at exhaustion sa akin, ngunit ang pagkawala niya ay mas mabigat pa sa anumang antok.
Ibinalot ko sa kumot, ang makapal na duvet, ang aking katawan. Ang comforter ay tila nagpaparamdam sa akin ng security, isang pansamantalang pananggalang sa mga takot ko. Nagtungo ako sa banyo, at habang nakaharap sa salamin, napansin ko ang bahagyang
