NANG nasa dulo na kami ng niyugan ay ibinaba ko na si Katrina nang marahan, tinitiyak na ang mga binti niya ay nakatuntong nang maayos sa lupa. Naglakad kami nang magkahawak-kamay hanggang sa makarating kami sa kalsada. Ang sikat ng araw ay mas tumindi na ngayon, at ang panganib na makita kami ay tumaas.
Mabilis kong pinarinig ang number ni Kyle bago ako nag-leave ng message kung nasaan kami banda ni Katrina. Mahirap nang magpahara-hara kami sa kalsada at baka may makakita sa aming tauhan ng hacienda, lalo na't alam kong naghahanap na sila. Ang pag-iingat ay mahalaga.
Ilang sandali lang ay may lalaki nang papalapit sa amin. May kulay ang buhok, gold. Kilala ko na ang distansiya ng kanyang tindig at ang kanyang walang-ingat na paglalakad. It was Kyle. Kyle Roak Deogracia. "'Yoh, dude!" an
