Luha
NAPAKURAP-KURAP ako saka natawa ng pagak nang makabawi dahil sa sinabi niyang iyon. "A-anak? B-babawiin mo kami ng… anak mo? Are you okay, Claudio? What the hell are you talking about?" I asked pretending that I didn't know what he is talking about.
Nanginginig ngayon ang buong sistema ko. Hindi ko alam kung anong iaakto ko sa harap niya. At hindi ko rin alam kung paano niyang alam na may naging ... anak kaming dalawa.
He was away for four years. Wala siyang alam sa mga pinagdaaanan ko. Hinayaan niya akong itulak ng pamilya ko. Wala akong naging takbuhan bukod kay Josen noon.
"Nona." He heaved a sighed and gripped my hand.
Agad kong itinabig iyun. Nabura na ang pagmamahal ko sa kanya at napalitan na lamang iyun ng puot at ng galit. Imbis na matuwa dahil nandirito siya sa harapan
