CHAPTER 50
Kusang kumalas si Leo mula sa pagkakayakap sa akin at pinunasan ang kanyang mukha na puno ng mga luha. Bahagya pa siyang ngumiti ngunit naroon sa mga mga mata niya ang sakit. Pinakatitigan niya akong maigi, titig nang pagsusumamo ang mababanaag sa kanyang mga mata. Now, I saw an old Leo in him. Ang Leo na kapag tumingin sa akin noon ay punung puno ng pag aalaga at pagmamahal. “Simula nang mawala ka, araw araw kong hinihiling na bumalik ka, kayo ni Charity sa akin. Araw araw kong hinihiling na dumating ang ganitong pagkakataon na mahawakan kita ulit ng ganito,” wika ni Leo habang haplos ang isang pisngi ko. Randam ko ang init na nagmumula sa kanyang mga palad. Parang unti unting dinadala sa nakaraan ang nararamdaman ko. Parang noong unang beses na magkakilala at magkausap kami. Noong una
- Writer
