MULI akong dinalaw ng bangungot.
“Boss Z... Boss?” Narinig ko ang pagtawag sa’kin habang may tumatapik sa ‘king balikat. Pagmulat ko ng mata ay basang-basa ako ng pawis. I could see Froilan’s worried expression against the dim lighting of the SUV.
“Boss, nananaginip po yata kayo. May parang sinusuntok po kayo at umuungol.” Napabuntonghininga ako ng malalim at minsahae ang noo. Hindi ko kaya ‘to. Bulong ko sa sarili. I don’t think I’ll ever be ready to talk about what happened with anybody.
Kinuha ko ang cellphone at nagtipa ako ng mensahe para sa tatlong tao. Pagka-send ko noon ay pinatay ko ang cellphone.
“Sa airport na tayo. I’m leaving.”
“Pero sabi po ni—”
“I already sent him a message. Gusto ko na lang mapag-isa. To the airport, now.”
Nagkati
