KUNG hindi ako naalalayan ni Froilan palabas ng hotel na iyon ay baka naabutan pa ‘ko ni Dimitri na nakaluhod at parang batang umiiyak na naagawan ng kendi. I hated how pitiful I might have looked but most of all, I hated that I had to feel pathetic instead of triumphant when I finally saw Nicolai again.
Paglabas namin ni Froilan ng hotel ay nakaparada na kaagad sa tapat ang SUV na service namin. Bumukas kaagad ang pintuan at iginiya ako papasok ni Froilan. Nasa loob na rin sina Vera at Steban. Walang kahit sinong nagsalita. Sabagay, ano nga ba ang sasabihin nila matapos ang nangyari. Kahit ako hindi ko rin alam kung anong dapat maisip, maramdaman o sabihin.
Ilang sandali pa ay umaandar na muli ang sasakyan. Nakatitig lang ako sa bintana at pakiramdam ko ay para akong lu
