DAHAN-DAHAN kaming pumasok sa apartment. Gaya ng sensor sa labas ay awtomatiko ring bumukas ang ilaw sa loob ng bahay. I turned on the main light switch para hindi mamatay ang ilaw pagdaan namin ng sensor sa may b****a ng apartment.
“Wow! Boss, ang ganda!”
Hindi ko alam kung maganda nga ba ang tamang salita para idescribe ang lugar na ‘yon. Gusto kong maiyak at gusto ko ring tumawa. I have never expected to see a room filled with brilliant colors and figures. Bukod sa sofa na iniwan ko doon noon na nakapwesto sa dulong bahagi ng silid na para bang waiting area o resting area ng mini gallery ay wala nang iba pa ng gamit ang bahay. Wala na rin ang partition ng kwarto ng apartment. Ang pintuan ng nagiisang banyo at shower ay nakablend din sa buong walling ng silid. Maging ang
