GEMSTONE 23
(・へ・)(・へ・)(・へ・)(・へ・)
Scarlett/Astrid's POV
"T-teka Astrid, 'wag kanang umiyak,"
Madaling pinunasan ko ang mga kumawalang luha sa mga mata ko.
Binatukan ko ang sarili ko sa isip ko. Nalulungkot na naman ako. Hindi talaga siguro ako matitigil sa pagiging malungkot hanggat hindi ko nalalaman ang dahilan ng pagkamatay ni mama.
"Buo parin sa ala-ala ko ang itsura ni mama, nakahiga sa kama na puno ng dilaw na rosas at wala ng buhay.." kinagat ko na talaga ang ibabang labi ko para hindi mapahikbi.
Naramdaman ko nalang na niyakap ako ni Trey at hinaplos ang buhok ko..
Lalo na akong naiyak at napahagulgol. Bakit ba ganito 'no, sa tuwing patatahanin ka lalo kang iiyak.
"Hush, Astrid. I'm sorry. I'm very sorry. 'Wag kanang umiyak,." Trey
Kumalas ako sa yakap at pinigil ang p
