Pagkatapos ng mga nangyari sa nakaraang gabi bumangon ako para sa panibagong araw. I tried to move forward. Nangyari na ang dapat mangyari at wala na akong magagawa roon, pinili ko 'yun, eh. Kaya ipinangako ko na lang sa sarili na hindi na ako iiyak kailanman at kailangan ko ng mag-move-on at mag simula ng bagonvmg buhay na hindi sila kasama.
"Kumusta?" bati ni Clyde sa'kin nang makita ako nito sa caffeteria at umupo ito sa tapat may tapat ko.
"Oh, ikaw pala, Clyde," malumanay kong sabi rito. "Ito, mabuti naman."
"But you don't look okay to me," anito.
I smiled then sighed. "I'm fine, really."
"You sure?" nag-aalalang tanong nito.
"Yeah!"
Napabuntong-hininga ito. "Nag-usap na ba kayo nang maayos ni Red? Because I can see in your eyes na hindi pa rin."
I shrugged my shoulders and l
