YURI
Hindi ko iniisip kung bakit kakaiba ako noon dahil sa pagmamahal at pag-aalaga na naranasan ko sa aking ina. Ngunit habang lumalaki ako at nagkakaisip, sa tuwing dinadalaw kami ng mga kapatid ni ina at ng sarili kong Lolo ay naririnig ko mula sa kanila kung paano ako naiiba sa kanila.
Una ay ang aking mga mata na magkaiba ang kulay. Ang isa ay pula katulad ng mga mata ng aking ina at sa lahat ng naroroon at ang isa naman ay asul. Dahilan ito kung bakit ayaw akong kalaro ng mga katulad kong bata sa aming mundo. Kinatatakutan nila ang magkaibang kulay ng mga mata ko. Ang sabi sa akin noon ni ina ay namana ko ito sa aking ama. Nang magsimula akong hanapin ito, ang palaging sinasabi ni Ina ay darating ang araw na makikilala ko rin siya sa pagdating ng panahon.
Nang magsimulang lumitaw
