Hindi ko na inalintana ang mangyayari mamaya kapag nakauwi na ako, mapapagalitan talaga ako dahil hindi na naman ako nagpaalam. Ika nga nila, bahala na. Lubos-lubusin ko na dahil ginusto ko naman ‘to.
“Nasaan tayo?” tanong ko nang makita ang kakaibang lugar kung saan kami huminto. Hindi ako familiar, isang native rest house sa loob ng kagubatan. “Kung saan-saan mo talaga ako dinadala, Luiz,” dagdag ko nang makababa na sa motor.
Tinulungan niya naman akong tanggalin ang helmet sa ulo ko. “It’s peaceful here. At saka, tayong dalawa lang ang nandito,” nakangiting aniya. Hinawakan niya na ang kamay ko at pumasok na kami sa loob ng bahay.
“Madalas ka ba rito?” at umupo na ako sa upuang kahoy na malapit sa bintana.
“Yeah, if I want to be alone, this is my safest place. Kanila lola’t lolo
