"Ganyan ba ang mga natutunan mong mga salita sa pagdikit-dikit dun sa lalaking iyon na lagi mong nilulutuan ng mga kakanin?" seryosong tanong ni Eduard ng marinig ang sinabi ko.
Maging ako ay nabigla sa lumabas sa bibig ko at hindi ko nagawa na i-preno.
Bakit naman kasi sinabi ko ang bagay na yon?
"Pasensya ka na. Nagbibiro lang naman ako. Hindi ko naman gustong gawin sayo iyon ng anak natin." Paliwanag ko.
Titinitigan ako ni Eduard habang patuloy pa rin siyang kumakain ng almusal.
"Kumain ka na ng kumain at kalimutan mo na ang narinig mo sa akin. Nagbibiro lang talaga ako," giit ko pa.
"Nagtataka lang ako na kaya mo na akong biruin ng ganyan. Hindi pala. Nakapagtataka na kaya mo ng magbiro ngayon na hindi mo naman ginagawa dati ang ganyan."
Hindi talaga palalampasin ni Eduard ang
