Chasing Light (Intersex)

Chapter 7

Kabanata 7

Pagpasok ko sa apartment ay inilagay ko ang bag ko sa isang sulok sa sofa.

Balak kong magluto ng sinigang para sa dinner kaya nagtungo na ako sa kusina para magluto ng sinigang.

Kumuha ako ang mga gulay nakakailangan: kamatis, sibuyas, bawang, at talong. Naghiwa ako ng sibuyas at bawang at inilagay ko ang mga ito sa mangkok then kumuha rin ako ng baboy sa ref at pinaghiwa-hiwa ito. Pagkatapos, nilagay ko ang baboy sa isang kawali at pinagprito ito. Nang medyo maluto na ang baboy, nilagay ko ang mga gulay. Pagkatapos ko ilagay ang mga gulay, dinagdagan ko ng tubig at sinigang mix. Hinintay ko kumulo ang sabaw. Nang kumulo na ang sabaw, inilagay niya ang sampalok. Pagkatapos, hinintay kong lumambot ang baboy at ang mga gulay.

Pagkatapos maluto ay sinubukan ko itong tikmanang "Hmmm, ang sarap!" masayang bulong ko. "Tamang-tama ang asim at ang alat."

Naglagay na ako sa mangkok ng sinigang pagkatapos ay nagsandok na ako ng kaning bahaw sa rice cooker. Tinara ko ito kaninang umaga pa, sayang naman kung itatapon na.

Habang kumakain ako, naisip niya ang kanyang finances. "Kailangan kong maghanap ng trabaho," sabi ko sa sarili.

Maghahanap ako mg trabaho mamaya. Maya maya ay may kumatok sa pinto ko dali-dali kong binuksan ito.

"Ma'am may deliver po kayo." sabi nito. Sa palagay ko ay delivery rider ito.

"Hindi po ako nag order kuya" sagot ko.

"Kayo po ba si Jaycee Smith?"

"Opo" magalang na sabi ko.

"Nakapangalan po sainyo ang delivery ma'am, paki pirmahan nalang po sa may baba." sabi pa nito.

Hindi na ako nakatanggi at pinimahan nalang at nagpasalamat dito. Bumalik na ulit ako sa pagkain ko at itinabi ʼyung delivery. Tinuloy ko ang pagkain ko dahil hindi pa ako tapos at sayang ʼtong niluto ko kung hindi ko ubusin. Marami kayang taong nagugutom kaya bawal magyang ng pagkain.

Pagkatapos kumain ay nagligpit ako ng mga pinagkainan at inilagay sa lababo at hinugsan.

After ko ay binalikan ko 'yong itinabi ko kaninang deliver bubuksan ko ito.

Dahan-dahan kong tinanggal ang mga tape at tinggal na ang plastic nito. May kahon, binuksan ko ito at may cellphone. Ito yata' yong sinasabi ni Mel na bibili niya ako ng cellphone. Kakasabi niya lang tapos ngayon nandito na agad mas mabilis pa kay flash! Kinuha ko ʼyong cellphone sa kahon. Ang ganito nito bagong bago at kulay blue pa. Pinindot ko ang power on button then bumukas ito at may hello na nakalagay.

Nang bumukas na ito ay may ilang mga Missed Call. Maya maya ay may tumawag bigla at sinagot ko ito.

"Finally sinagot mo na rin." sabi nito.

"Mel?" tanong ko.

"Oo girl kaloka ngayon mo lang binuksan ʼyang cellphone?" tanong nito.

"Kumakain kasi ako kanina kaya tinabi ko muna at tinapos ang pagkain ko"

"Sayo pala galing ʼtong cellphone, ang bilis naman parang kakasabi mo lang kanina tapos nandito na agad"

"May sim na'yan at load para ma contact kita anytime and pupunta kaming bar mamaya at sasama ka sa ayaw at sa gusto mo." pag iiba nito ng usapan.

"May pupuntahan ako mamaya, maghahanap ako ng trabaho." sabi ko.

"Good thing, ako may ari nitong bar na pupuntahan natin, pwede kang magwork here." Sabi nito.

"Talaga?" natutuwang turan ko.

"Oo ako bahala sayo! I got you my friend. Basta ano tulungan mo ako mamaya ha"

"Ano naman maitutulong ko?" tanong ko.

"Basta malalaman mo mamaya." Tila excited na sabi nito.

"Bakit hindi mo nalang sabihin ngayon?"

"Basta makikita mo at mamayang 10 nandiyan na ako sa apartment mo." sabi nito.

Sasagot pa sana ako sa tawag kaso binabaan na ako nito.

Nilinis ko nalang ang mga kalat ko at dumiretso na sa kwarto. Balak kong maligo kaya itinabi ko muna sa lamesa at cellphone at mamaya ko ito pag-aaralan pagkatapos maligo.

I went to the bathroom and took a quick shower. Lumabas akong nakahubad ay lumakad walk-in closet to grab some boxers and sando and I put the towel on my head and wiped my hair to dry it. Naupo na ako sa kama habang pinupunasan ang buhok ko.

May notification sa messenger. Pinindot ko ito at binasa.

Mel:

Ginawan kita ng sss account para naman may account ka, gamitin mo ha!

Mel:

Melissa set your nickname for Jaycee Smith to Jaygay

Melissa set her nickname to

Mel-on na siyang iba

You change Mel-on na siyang iba to Mel♡

You set your nickname to your nickname to JC Poganda

Mel♡

Hoy, girl bakit mo pinalitan nn ko ang cute kaya!

Mel♡:

Bakit ganyan nn mo!

Mel♡:

Mamaya ka lang talaga sa akin! 😡😤

Hindi na ako nagreply at nag haha react nalang sa mga chat nito.

In open ko ang f*******: app at tinignan ang account ko. Si Mel lang ang friend ko. Pinindot ko ang panagalan nito at puro mga pictures mahilig talaga siya mag picture at gumala.

May nakita akong pictures at nakatag sila Miss Addison at Miss Kim. Addison Rae C. Ferrer Kim at Yuna C. Kim mga pangalan nila, ang hahaba naman. Iniisip ko tuloy na baka umiiyak sila no'ng bata sila kapag pinapasulat pangalan nila dahil sa haba. Magpinsan panga yata itong tatlo.

Pinindot ko ang pangalan ni miss Addison at nag send ng friend request. Okay pa rito mabait naman si miss eh kesa dun sa isa. Biglang naman may notification sa sss nag pop in sa taas.

Addison Rae Ferrer Kim accept you friend request.

Hala, hala kinikilig ako. Nagtatalon ako sa tuwa. Ang bilis naman ni miss wala pangang ilang minuto na nag send ako ng friend request, in-accept na agad!

Sa sobrang tuwa ko ay na add ko pala si miss Kim. Aalisin ko na sana pero na accept na nito ang friend request ko! My ghad!

Yuna C. Kim accepted your friend request.

Pinindot ko ang profile account nito. Unfriend ko na ito bago pa niya malaman. Pi-pindutin ko na sana ang unfriend ng may biglang notification sa messenger .

Tinignan ko ito nag message me si miss Kim tapis like lang? Anong meron sa like. Typing pa siya, may sasabihin pa yata.

Yuna:

I'm sorry, I didn't mean to like you.

Parang iba ang ibigsabihin nito sa'kin parang double meaning. Nagreply ako naman ako sa message nito.

Jaycee:

Ayos lang po, miss.

Nag like lang ito sa message ko. Tsk, sungit talaga.

May nagnotif na naman tinignan ko si Mel lang pala.

Mel♡:

Otw, na ako sa apartment mo.

Mel♡:

Nakabihis ka na ba?

JC Poganda:

Magbibihis pa lang ako.

Mel♡:

Alright magbihis kana malayo layo pa naman ako sa apartment mo.

Nag heart react nalang ako sa chat nito.

Nagbihis agad ako nagsuot lang ako white long-sleeved shirt for top then sa bottom is cargo pants lang then black boots at nagsuot din ako ng cap. Matapos magbihis ay tinignan ko ang outfit ko sa salamin. Okay naman suot ko walang pinagbago pogi pa rin ako.

Alas nuwebe na wala pa si Mel. Habang naghihintay kay Mel lumabas na ako ng kwarto at naupo sa sofa. Naisip ko rin na stalk muna si miss kim curious lang ako. Kada makita kong picture nito ay nagre-react ako ng heart. Kahit anong picture ang ganda niya pa rin pero may isang picture ang nakapukaw ng atensyon ko, it's like nakita ko na ito dati pero hindi ko maalala bata pa rito si miss kim at sa tingin ko ay mga 18 palang siya rito. Habang abala ako sa pagtingin sa post nito at picture ay biglang may nagchat bigla.

Yuna:

Are you stalking me, Kid?

Magrereply na sana ako ng biglang may kumatok. Pinuntahan ko agad ito at pinagbuksan ng pinto. Si Mel lang pala.

"Nakabihis ka na ba? Tara na?" pang-aaya nito hindi naman halata na excited siya.

Tumango ako rito. "Kanina pa kita hinihintay, ang tagal mo yata?" tanong ko.

"Traffic kasi pero tara na," sabi nito.

"Okay, let's go," sabi ko.

Sabay kaming lumabas ng apartment.

"So, where are we going at paano mo nga pala nalaman kung saan room ko?" tanong ko, habang naglalakad kami patungo sa elevator.

"Tinanong ko ʼyong babae kanina sa baba at pupunta tayo sa The Velvet Room. My bar," sabi ni Mel.

"So, where are we going?" tanong ko, habang naglalakad kami pababa ng hagdan.

"The Velvet Room. My bar," sabi ni Mel, a mischievous smile spreading across her face. "You're going to love it."

"Okay, but I still don't get it. Why do I need to...?"

"Relax. You'll see. Just trust me," Mel said, cutting me off.

Lumabas na kami ng building, at hinila ako ni Mel papunta sa isang sleek black sedan na nakaparada sa gilid ng kalsada. "Hop in," she said, opening the passenger door for me.

I hesitated for a moment, my mind still swirling with questions. But I knew better than to argue with Mel. She always got her way. I slid into the passenger seat, and Mel hopped into the driver's seat, starting the engine. As we pulled away from the curb, I couldn't help but feel a sense of unease. Ano kaya ang plano ni Mel? Ano kaya ang mangyayari sa bar na 'yon?

Mel drove for a few minutes, navigating through the bustling city streets. Then, she pulled up to a dimly lit building with a neon sign that read "The Velvet Room." She parked the car in front of the entrance, and we both got out.

The Velvet Room was a dimly lit, intimate space, with velvet curtains draping the walls and low-hanging chandeliers casting a warm glow. It was definitely different from any bar I'd been to before.

As we entered, Mel led me through a maze of tables and booths, finally stopping in front of a small stage where a band was setting up. "Okay, here's the deal," Mel said, her voice dropping to a whisper. "One of our waiters called in sick, so I need you to fill in. But this is a special assignment, so listen carefully."

She pointed towards a group of people sitting at a table in the corner. "That's Miss Kim," she said, her eyes glinting with mischief. "She's not used to this kind of scene, and I need someone to keep an eye on her. You'll be her...well, let's just say her 'guardian angel' for the night. Don't worry, it's not like you're going to be tackling any bad guys. Just make sure she doesn't get into any trouble, okay?"

"Okay, but why?" I asked, my mind still a bit confused. "I know her, she's your cousin and our professor right?."

"Exactly," Mel said with a wink. "That's why I need you to keep an eye on her. She's my... well, let's just say she's like a cousin, and Lola really likes her. I don't want anything bad to happen to her. Malalagot kami kay Lola."

Medyo naguguluhan pa rin ako, pero alam kong mas mabuti nang huwag nang tanungin pa si Mel. Lagi naman siyang may dahilan sa lahat ng ginagawa niya. At alam kong kung pinakiusapan niya akong gawin ito, may magandang dahilan siya.

Hinila ako ni Mel papunta sa isang maliit na kwarto sa likod ng bar. "Here's your uniform," she said, handing me a black shirt and a pair of black pants. "Put it on. I'll be back in a few minutes."

Nagbihis ako ng uniform, medyo naiilang sa hindi pangkaraniwang damit. Nang bumalik si Mel, may dala na siyang tray na may ilang inumin. "Let's go," she said, handing me the tray. "I'll introduce you to the bartender. He'll give you the rundown on the drinks and the usuals."

Habang papunta kami sa bar, nakita ko si Miss Kim na nakaupo sa isang mesa kasama ang mga kaibigan niya. Tumawa at nagkukuwentuhan sila, parang walang pakialam sa mundo sa paligid nila. Nakaramdam ako ng pag-aalala para sa kanya. Hindi ko alam kung bakit, pero parang gusto kong protektahan siya.

Nakarating kami sa bar, at ipinakilala ako ni Mel sa bartender. Ipinaliwanag niya ang mga basics ng paghahain ng mga inumin at kung paano hawakan ang mga orders.

Binigyan niya rin ako ng ilang tips tungkol sa mga special cocktails ng bar at kung paano pakitunguhan ang mga regulars.

Habang nagsisimula akong maghain ng mga inumin, patuloy kong tinitignan si Miss Kim. Nakangiti pa rin siya at tumatawa kasama ang mga kaibigan niya. I was captivated by her beauty, her laughter, and the way she made me want to know more.

The music was starting to get louder, and the bar was filling up with people. It was a Friday night, and everyone seemed to be in a celebratory mood. I was trying to keep track of the orders, but my eyes kept drifting back to Miss Kim. She was now sitting alone at her table, her friends having gone to the dance floor. She looked lonely and a little lost in the crowd.

Naisip kong lapitan siya. Kumuha ako ng tray ng mga inumin at naglakad papunta sa mesa niya.

"Hi, Miss Kim," I said, trying to sound casual. "You probably don't remember me, but we've had a few classes together."

Pero hindi man lang siya tumingin. Nakatitig lang siya sa baso niya, ang mukha niya ay hindi mabasa. Parang nalungkot ako. Alam kong siguro gusto lang niyang mag-blend in, pero hindi ko maiwasang makaramdam ng kaunting sakit.

Inilagay ko ang tray ng mga inumin sa mesa, pilit na kumilos na parang walang nangyari. "I'm here if you need anything," I said, my voice a little shaky. "And if you need anything else, just let me know. Mel asked me to keep an eye on you."

Pero hindi pa rin niya ako pinansin. Nakatitig lang siya sa baso niya, parang wala lang ako sa tabi niya.

Parang gusto ko nang magwala. Ano ba ang dapat kong gawin? Hindi naman ako pwedeng nakatayo lang dito at hindi pinapansin.

Ilang sandali lang, nakita kong tumayo siya at naglakad papunta sa dance floor. Nakipagsayaw siya sa isang lalaki na nakasuot ng magarang damit. Nakita kong lumagok siya ng isang baso ng alak, at parang nagiging mas malakas ang tawa niya.

Pero ilang sandali lang, may tumawag sa akin ng waiter. Lumapit ako sa kanila at kinuha nila ang dala kong drinks. Pagkatapos, bumalik ako sa kung nasaan ko nakita si Miss Kim kanina pero wala na siya roon.

"Miss Kim?" I said to myself, my voice barely a whisper. "Miss Kim! "

I started to search the bar, my heart pounding. I looked for any sign of her, but there was nothing. Nagsimula na akong maghanap sa buong club. Tumingin ako sa dance floor, sa mga tables, sa bar counter. Pero wala siya.

Naisip kong baka nasa labas na siya kaya lumabas ako pero wala rin.

Nagpasya akong libutin ang paligid ng club, nag-aalala at naguguluhan. "Baka nandito lang siya," sabi ko sa sarili ko. "O baka may kasama na siyang ibang tao."

Tumingin ako sa direksyon ng ingay. Nakita ko ang isang lalaki na nakasandal sa pader, at isang babae na pilit na nilalayo ang mukha niya mula sa kanya. Parang sinusubukan siyang halikan ng lalaki.

"Miss Kim?" tanong ko sa sarili ko, ang boses ko ay halos pabulong na. "Baka siya ʼyon"

Nang mapansin kong si Miss Kim nga ang babae, agad akong lumapit at tinulak ang lalaki. Hinawakan ko siya sa bewang, para maitaboy ko siya palayo sa lalaki.

"Ano ba!" sigaw ko sa lalaki. "Bitawan mo siya!"

"Miss Kim, tara na," sabi ko. "Uwi na tayo."

"Jaycee, just leave me alone," she said, her voice cold.

"Miss Kim," sabi ko, pilit na kumalma. "What's wrong? You're acting strange."

She just stared at me, her eyes blank. Then, she said, "It's hot. I feel hot." She looked around, her eyes searching for answers. "I think... I think she put something in my drinks."

"Ha? Ano?" Tanong ko, naguguluhan. "Anong ibig mong sabihin?"

Miss Kim looked at me, her eyes wide and confused. "I don't know," she said. "But I feel weird. I feel... different."

Biglang lumapit ang lalaki, ang mukha niya ay puno ng galit.

"What are you looking at, punk?" he snarled. "This is none of your business."

"Hoy!" sigaw ko. "Ikaw ang dapat umalis dito!"

Agad siyang sumugod sa akin, pero handa na ako. I-duck ko ang suntok niya at sinuntok ko siya sa panga. Natumba siya, nahihilo dahil na rin siguro sa kalasingan. Sinamantala ko ang pagkakataon at sunod-sunod ko siyang sinuntok.

Hindi na siya nakailag. Isang malakas na suntok ang ibinigay ko sa kanya, at bumagsak siya sa sahig.

Balak ko pa sanang suntukin siya nang biglang may humawak sa bewang ko. "That's enough, you might kill him," sabi ng isang boses.

Napalingon ako. Si Miss pala. He was looking at me with a serious expression. "He's not worth it, Jaycee," he said. "Let's go."

Tumango ako, at lumapit kay Miss Kim. "Tara na," sabi ko. "uuwi na tayo."

Sakto namang dumating ang mga bouncer ng club.

"Kayo na bahala sa kanya," sabi ko, itinuro ang lalaking walang malay. "Siguraduhin niyong hindi na siya babalik dito."

Hinawakan ko ang kamay ni Miss Kim, at naglakad kami palabas ng club. "Miss Kim," sabi ko, "Kailangan kong tawagan si Mel. May nangyari sa'yo, kailangan niyang malaman."

Nilabas ko ang phone ko at tinawagan si Mel. "Mel, kailangan kita," sabi ko. "May nangyari kay Miss Kim..."

Pero bago pa man ako makapagpatuloy, narinig kong may umungol sa kabilang linya. Ungol ng isang babae.

"

Mmm... faster..."

"Oh, yeah... harder..."

"Ah... ah... ah

My eyes widened in shock, and a string of curses escaped my lips. "Putangina," I muttered, my voice laced with anger and disbelief. I slammed the phone shut, my fingers shaking.

I looked down at Miss Kim, who was now asleep, leaning against my chest.

Napahilamos ako sa mukha ko, at napabuntong-hininga. "Bwesit na Mel," bulong ko. "Nakikipag-s*x lang pala akala ko naman importante ang gagawin niya kaya umalis siya hindi ako aware na babae rin pala ang gusto nito. Kung saan kailangan ko ang tulong niya."

Napailing ako, at napapasapo sa noo. "Miss Kim, gising," sabi ko, hinahaplos ang pisngi niya. "Miss Kim, gising. Hindi ko alam kung saan ka ihahatid. May sasakyan ka ba?"

"Miss Kim!" I said, my voice a little louder. But she remained asleep.

I took a deep breath. I knew I shouldn't, but I was starting to panic. I gently shook her shoulder, but she didn't move.

I sighed, and then, with a burst of anger, I slapped her face. It was a loud, sharp slap, and it made her jump.

"Ouch!" she exclaimed, her eyes snapping open. "What the hell, Jaycee?"

"Ay, gising ka na pala," I said, a little sheepish. "Sorry, Miss Kim. Gusto lang kitang gisingin."

"What happened?" she asked, her voice still a little groggy. "Why am I here? And why did you slap me?"

"Ah, eh..." I hesitated. I didn't know how to explain what I heard on the phone. "Miss Kim, may lamok po kasi at okay ka lang ba? Parang hindi ka mapakali."

Actually," she said, "I think I'm okay now. I just need to get home.

"Pero may sasakyan ka ba? Nasaan ba 'yung mga kasama mo?"

"My car is in the parking lot and my friends went home already.," she said.

"The red one. The one that looks like it's about to take off."

"Ha? Anong kotse?" I asked, surprised. "Ferrari?"

"Yeah," she said, nodding. "Why?"

I just stared at her. "Miss Kim, you have a Ferrari? You didn't tell me you were a car enthusiast!"

"I'm not," she said, her voice a little slurred. "I just like fast cars."

"Where's your key?" I asked, my voice a little shaky. "I need to get you in the car."

"It's in my pocket," she mumbled, her eyes closing. "Get it..."

I reached for her purse, but she suddenly grabbed my arm. "Wait," she said, her voice slurred. "Don't..."

I looked at her, confused. Her eyes were glazed over, and her lips were parted slightly. She was looking at me with a strange intensity.

"What is it, Miss Kim?" I asked, trying to sound calm.

She didn't answer. Instead, she leaned forward and kissed me. It was a quick, sloppy kiss, but it was still a kiss.

"Whoa!" I exclaimed, pulling back. "Miss Kim, what are you doing?"

She just laughed, a strange, high-pitched laugh. "You're so cute," she said. "I like you."

Lasing nanga talaga siya and then, she threw up all over my shirt. I felt a wave of nausea wash over me.

"Oh, my God," I said, my voice laced with disbelief. "Miss Kim, what happened?"

Her eyes fluttered closed, and her head lolled back. Before I could even react, her body went limp, and she slumped against my chest, fast asleep. "Miss Kim! Miss Kim!" I called out, shaking her gently. But she didn't stir.

I sighed, frustrated and worried. I knew I couldn't leave her here in the parking lot. I needed to get her home, or at least to a safe place.

Nahihirapan akong hanapin ang tamang susi para mabuksan ang kotse. Ang makintab na pulang Ferrari ay kumikinang sa ilalim ng madilim na ilaw ng parking lot, isang malaking kaibahan sa kaguluhan ng gabi.

With a click, the car door unlocked, and I pushed the door open. I didn't want to move her, so I leaned in and gently closed the door behind her, making sure she was comfortable.

Her face was peaceful in sleep, her features softened by the dim light. I couldn't help but notice the way her lips were slightly parted, as if she were still whispering secrets. I remembered the quick, sloppy kiss she had given me earlier, and a strange feeling of warmth spread through me. I reached out and gently touched her cheek, tracing the outline of her jawline with my thumb.

I could feel the warmth of her skin against mine, and I couldn't help but feel a pang of sympathy for her. She was clearly in drunk.

Habang tinitingnan ko ito ay hindi ko alam kung saan ko siya dapat dalhin. Alam kong hindi ko siya puwedeng iwan dito sa parking lot at hindi ko alam ang bahay nito kaya't nagdesisyon akong dalhin siya sa apartment ko. Inayos ko ang posisyon ni nito sa passenger seat at sinigurado kong nakasandal siya ng maayos inilagay ko na rin ang seatbelt nito.

Pumasok ako sa driver's seat, at nag-drive na papunta sa apartment ko.

Habang nagmamaneho, pinagmamasdan ko si Miss Kim. Parang anghel siyang natutulog, ang kanyang mukha ay maamo at ang kanyang mga labi ay bahagyang nakangiti. Hindi ko maiwasang mapatingin sa kanyang mukha at naalala ko ang halik na ibinigay niya sa akin kanina.

Napailing ako. Kailangan kong alisin sa isip ko ang mga bagay na iyon, lasing lang siya.