Haunted By The Past

Kabanata 33

*

"Dylan..." banggit ko sa pangalan niya ng matapos niya akong halikan. Bahagya ko siyang naitulak dahil nagbalik na ang sistema ko. Nagkatinginan kaming dalawa.

A smile flashed into his face.

"Softest lips i ever kiss." He said. Parang umakyat naman lahat ng dugo ko sa sinabi niyang iyon at tila uminit bigla ang pareho kong mga pisngi.

Napaiwas ako ng tingin sakaniya at akmang papasok na ng bigla niya akong pigilan at hawakan sa may kamay ko. Napatingin ako sa kamay niyang nakahawak sa kamay ko. I start to feel something different. Para akong nakykuryente sa ginagawa niya. I know this feeling. I used to feel this before. Pero matagal na panahon na yon at ngayon ko nalang ulit naramdaman iyon.

"Alex, sorry." He said with full of sincerity.

Napasinghap naman ako sa sinabi niya. Tumikhim ako bago magsalota sakaniya.

"Sige, Okay na. Let's just forget about that." Sagot ko sakaniya at tumango pa sakaniya. He looked into my eyes again. Nakakatunaw.

"Look, i am really sorry. Hindi na talaga mauulit. Last na yung kanina." He said. Tumango ako sakaniya.

"And sorry kung nasigawan kita kanina. Nagalit lang ako ng malaman kong iniiwasan mo ko. Nainis ako sa sarili ko kasi nang dahil sakin iniwan mo ko. At sabi ko naman sayo ay ayokong iwan mo ko." He said.

Nakatingin lang ako sakaniya habang nagpapaliwanag siya saakin. I need his explanation. I badly need this...before. pero bakit parang ngayon ay hindi na kailangan? Parang gusto ko nalang siyang patigilin sa pagpapaliwanag at halikan ulit? Ughh! Ang halay ng utak ko. Kainis.

"I just hate the idea of you are avoiding me or leaving me instead. Alex, please, sorry. Bumalik tayo sa dati. Please." Sabi niya saakin at pareho ng mga kamay ko ang hawak niya.

Ayan nanaman yung kuryenteng nararamdaman ko! Kaibigan lang niya ko pero bakit ako nakukuryente sa ginagawa niya? Dahil ba ngayon lang siya naging ganito saakin?

Hindi lang siguro ako sanay na ganito siya. Na parang inaamin yung kasalanan niya. Dati kasi magbabangayan pa kami niyan pero hindi aamin sa kasalanan niya. Pero ngayon? Iba.

"Okay. We will Dylan. Besides, I can't totally avoid you because we are pretensing us a lovers, right?" Sabi ko skaaniya. Medyo tumawa pa ko sakaniya.

He smiled.

"Yeah. The kiss earlier is for my pretend girlfriend." He said.

Loko talaga, magkaiba pa pala ang kaibigan niya sa pretend girlfriend niya. He is so cute!

"And this another one." He said. Nalito ako sa sinabi niya atsaka naman lumapit ulit sakin at hinalikan ako ulit.

*

"Good Morning, Mommy." Bati ko sakaniya atsaka naman humalik sa pisnge niya. Hinalikan din naman niya ko gaya ng ginawa ko.

"Good Morning, Baby! Sit down. Have your breakfast." Sabi naman ni Mommy atsaka naman itinuro ang upuan sa tabi niya at plato. Tumango ako atsaka kumuha ng pagkain na nasa mesa namin.

"How's your morning? Parang ang saya saya ng baby ko?" Tanong ni Mommy saakin habang nakangiti. Hawak hawak niya yung folders niya, siguro about business yon.

"Ha? I am always happy, Mommy." I said while smiling. She shook her head before she sip on her coffee.

"This fast few days, nakikita kitang aligaga sa pagpasok. At madalas tulala but today...you are different." Sabi ni Mommy. Nakangiti naman akong umiling sakaniya atsaka sumubo ng kanin.

Si mommy talaga! Alam na alam ang mga galawan ko!

"Siguro nga iyon ang dahilan." Out of nowhere na sabi ng Mommy ko. Napakunot naman ang noo ko habang umiinom ng juice.

"Ha?" Tanong ko.

"I saw you with Dylan, kagabi. Both of you are kissing. Siguro, bati na kayo." Mommy said while smiling. She even laugh after asmiling at me!

Nag-init bigla ang mga pisngi ko sa sinabi ni Mommy. Nakita pala niya yon. Nakakahiya naman.

"Mommy, stop laughing." I said.

Nakakahiya! Bwisit talaga yung Dylan na yon. Bakit kasi hinalikan pa ko sa harap ng gate namin e! Nakita tuloy ni Mommy.

"Sweetie, it's okay. Magboyfriend at girlfriend naman kayo ni Dylan e. Its natural." She said and continue eating.

Kung alam mo lang Mommy na hindi talaga kami totoo! Baka mapagalitan mo na ko! Nakakainis naman.

Hindi ako nakakatulog ng maayos nung mga araw na iniiwasan ko si Dylan kasi aminin ko man o hindi, lagi siyang nasa isip ko. Kasi di ko alam kung anong nangyayari sakaniya. Baka di yon kumakain kapag umaga kasi walang nagdadala sakaniya ng pagkain. Tamad pa naman iyon magluto. Tamad din bumili sa labas. Kaya kinakabahan fin ako non pero pinigilan ko siyang puntahan kasi naiinis ako non. Pinigilan ko ying sarili ko kahit na ang hirap.

Kapag umaga naman, nagmamadali akong pumunta ng school para di niya ko maabutan dito sa bahay or para di kami magkita sa school. Kahit na napakaaga ko sa room namin lagi, okay lang. Huwag ko lang siyang makita. I am acting really crazy in those days. Nakakabaliw talaga. Imagine? Ilang araw akong ganon.

Pero ngayon, back to normal na ulit ako.

After a minute, tapos na akong kumain. Inuubos ko nalang ang juice ko ng makatinig ako ng door bell.

"Sino kaya yon? Manang, pakibukas naman po yung gate." Utos ni Mommy atsaka naman sinunod ni Manang.

"Finish your drink, Vika. Baka malate ka na sa klase." Sabi ni Mommy. Ginawa ko naman ang inutos niya. I finish to drink my juice.

"Ma'am, si Sir Dylan po nandiyan." Sabi naman ni Manang. Halos maibuga ko yung iniinom ko sa narinig ko. Anong ginagawa ni dylan dito? Ugh!

"Good Morning, Tita." Bati niya sa Mommy ko sabay beso pa.

Nagpunas naman ako ng labi dahil medyo nabasa yon dahil sa juice na muntik ko ng maibuga.

"Good Morning, sweetheart." Bati niya saakin at hinalikan ako sa noo. Agad na nagwala ang sistema ko sa ginawa niyang iyon. Sinamaan ko namna siya ng tingin.

"Ang sweet niyong lovers. Ang aga aga e!" Pabirong sabi ni Mommy.

"Mommy!" Saway ko sakaniya. Tumayo naman ako para mapantayan na si Dylan.

Pagtayo ko ay agad hinapit ng isang kamay niya ang bewang ko sa gilid niya. Pareho kaming nakaharap sa Mommy ko ngayon. Ano ba ang ginagawa niya?

"Tita, ipagpapaalam ko lang po mamaya si Alex. Magd-date po sana kami." Paalam niya sa Momny ko. Nanlaki naman ang mata ko sa sinabi niya kaya naman siniko ko siya ng bahagya. Nagkatinginan naman kami atsaka ko siya pinanlakihan ng mata pero ngumisi lang siya saakin.

"Sure. Basta ba iuuwi mo sakin si Alex ng ligtas." Mommy said. Ngumiti naman siya.

"And Tita, saamin po sana matutulog si Alex mamaya. Magpapatulong po ako sa Math sakaniya mamaya e. Kung okay lang po." Sabi pa niya.

Aba! May balak palang mag-aral itong mokong na to! Kelan pa?

"Ganun ba? Osige. Ayos lang sakin." Sagot ni Mommy. Nagthank you naman siya sa Mommy ko atsaka iniwan kami ni Mommy dahil may tumawag sa phine niya.

Hindi parin niya binibitiwan ang pagkakahapit biya sa bewang ko kahit wala naman na si Mommy.

"Bitiwan mo na nga ako." Irita kong sabi at akmang aalis ng hapitin niya pa lalo ang bewang ko.

"Ayoko nga! Hahatid kita sa school." Sabi naman niya. Napataas ang kilay ko sa sinabi niya. Hindi naman ito yung unang beses na ihahatid niya ako sa school. Nakakagulat lang kasi siya ngayin ang naginsist. Dati kasi papakiusapan pa siya ni Mommy para lang maihatid ako. Pero ngayon naman, siya na.

"Anong nakain mo at ihahatid mo ko?" Tanong ko sakaniya. Ngumuso siya sakin atsaka umarte na nagiisip!

"Yung kiss mo kagabi." He said. Hinampas ko naman siya sa braso niya atsaka naman humalakhak. Sinukbit ko na ang bag ko atsaka naman kami lumabas at sumakay ng kotse niya.

"You are acting really different, Dylan. Why?" I cared to ask. Baka kasi mamaya ay sinasapian na itong si dylan.

"Nothing. Gusto ko lang. Masama na ba?" Tanong niya.

Kahit kailan talaga naoakabibong sumagot netong si Dylan sa mga tanong! Hindi naman iyon yung gusto kong makuhang sagot sakaniya.

"Ang bobo mo talagang sumagot sa Tanong!" Sabi ko sakaniya.

"Ang sama mo talaga sakin!" Sabi niya atsaka ngumuso nanaman saakin. Hahahaha. He is so cute. Ang sarap pisilin ng pisngi niya.

"Anong nginingiti mo,ah?" Tanong niya at nakakunot na ang noo niya habang nakanguso.

I pinch his nose.

"Ang cute mo kamo sa paningin ko kapag nakaganyan ka." Sabi ko sakaniya. Nakita kong sumilay ang ngiti sa mukha niya kaya naman nagdrive na siya papunta sa school.

Maaga pa naman bago magstart ang klase ko. 8 palang naman ng umaga at 9 pa naman ang pasok ko hanggang 6 ng gabi.

"May pasok ka ba?" Tanong ko kay dylan.

"Wala." Sagot niya. Kaya pala nakacasual lang siya.

"Eh bakit hinatid mo pa ko?" Tanong ko.

"Eh gusto ko e. Ayaw mo ba?" Taning niya

"Nakakapanibago lang." I answered him.

"Sa una lang yan. But sooner or later, you will like it." Narinig ko siyang bumubulo g pero di ko naintindihan.

"Ano?" Tanong ko. Lumingon lang siya saakin at ngumiti lang sabay sabing Wala.

"Sabi mo e." Sabi ko sakaniya.

Ilang minuto pa ang lumipas at nandito na kami sa University. Nagpark lang siya sa parking. Az usual, pinagtitinginan nanaman siya ng mga babae. University hearthrob kasi kaya ganito. At nandiyan nanamn ang mga mapanghusgang mga mata ng ilang babae saakin kapag kasama ko si dylan.

Pagbaba ko ng kotse ay bumaba rin siya sa kotse niya. Nagtaka naman ako.

"Akala ko ba wala kang klase? Eh bakit nandito ka pa?" Tanong ko.

Nilagay lang niya ang mga kamay niya sa bulsa ng pants niya habang nakasuot ng shades. Ang gwapo ng mokong kahit na nakawhite tshirt lang at maong na pants. Ang lakas ng dating!

"Iintayin kita. May date tayo di'ba? Tatawagan kita ng 6 mamaya. Kapag fi mo sinagit, hahalikan kita ulit." He said. Nauna na siyang maglakad. Ako naman ay nauna ng pumunta sa school. Psh, mambababae lang yon for sure. Hay nako!

For sure, mambababae lang yon kaya sumama sakin dito. Kunyare iintayin ako hanggabg matapos ang klase ko pero ang totoo niyan e hahanap ng makakalandian niya! Hay nako, iyang Dylan na yan tala---

Wait, am i jelous?