“Hungry?”
Halos mabitawan ko ang hawak kong pitsel ng tubig sa sobrang gulat. Hindi ko man lang napansin kanina na hindi lang pala ako ang tao sa kusina.
“I’m sorry nagulat kita,”aniya na ngayon ay tumayo na sa mesa para buksan ang ilaw.
Pinantakip ko ang aking palad sa aking mga mata dahil nakakasilaw ang liwanag. Nang unti-unti ng masanay ang aking mata, tsaka ko lang natitigan ang aking asawa. Walang nagbago sa hitsura niya bagkus, mas lalo pang nadagdagan ang kagwapuhan niya. Sa loob ng tatlong taon, parang hindi nadagdagan ang edad niya, mas lalo pa siyang naging intimidating tingnan, mas nadagdagan pa ang kompyansa sa sarili dahil na rin siguro sa mga nakakasalamuha niyang iba’t ibang tao araw-araw.
He is wearing a business casual attire na kulay sky blue at medyo lukot na ang
