Destinies Crime

Chapter 55

Finley

Sa wakas ay nagtagpo rin kami ulit ni Shantal, sinong mag-aakalang kami lang din pala ang tinutukiy ng mga magulang naming na gustong ipagkasundo.

Nakakainis lang dahil do'n ay nagkahiwala kami ni Shantal nang dahil lang sa maling akala.

Well, tapos na. Hindi na maibabalik pa ang mha nangyari, pero sa kabila ng lahat ay may magandang nanyari naman dahil nagkaanak naman kami ni Shantal. Sobrang saya ko ng makumpirma ko ngang anak ko si Shan.

Pinapangako kong babawi ako sa mag-ina ko, ngayong kasama ko na sila ay wala na ako sasayangin pa'ng pagkakataon. Kaya kailangan ko nang makakita sa lalong madaling panahon gusto ko na masilayan ang ngiti ng aking anak maging mi Shantal.

Isabay pa na nandito ang mga matalik kung kaibigan, parang kabuteng bigla na lang sumusulpot.

Masaya rin ako kay Red dahil buntis na rin pala si Jaica, maganda 'yon para hindi magkakalayo ang mga edad ng mga anak naming magkakaibigan. Ewan ko lang kina Seth at Giovan kung may plano na ron ba silang mag-asawa. Gusto ko ring maging magkakaibigan ang mga anak namin at mas masaya kapag gano'n, parang tulad rin ngayon kina mommy and daddy namin ni Shantal

Ang sarap pakinggan nang mga tawanan nila sa sala, sayang nga lang at hindi ko pa nakikita ang pa 'yon, 'di sana ay kasama rin akong nakikipag-asaran sa mga kaibigan ko, pero ayos lang dahil nandito lang naman sa tabi ko si Shantal.

"Ma'm, tulog na po si Shan. Dalhin ko na po sa kuwarto niya," dinig kong sabi ng tagapag-alah ng anak namin.

"Aw...napagod sa kahaharot ng mga Ninong niya 'yan, akin na Ate Glenda, ako na lang po magdadala sa taas. Kumain na po muna kayo," ani naman ni Shantal.

"Sweetie, dito ka lang muna ha! Dahil ko lang si baby sa nursery room."

"Sama na 'ko, Sweetie. Wala naman akong gagawin dito. Ayaw ko ring uminom," gusto ko silang makasama na kaming tatlo lang.

"Oh sige, paano si Seth?"

"Hayaan mo 'yang mga 'yan! Nand'yan sina Daddy, at mukhang enjoy naman ang mga mokong," natatawa kong sabi.

"Ikaw talaga! Sige, magpaalam ka na muna sa kanila.."

Hindi na ako lumapit, tinawag ko na lamangcsi Giovan. "Giovan!"

"Yes, Brow? May kailangan ka?" tanong nito na lumapit naman agad.

"Ayos lang naman siguro kayo, akyat lang muna namin si Shant dahil nakatulog na," ani ko.

"Sure Brow, no problem. Paano 'yan! Aakyat kayo ng hagdan oh! Hatid ko,na muna kayo kahit hanggang makaaakyay lang ng hagda," prisinta niya at maganda naman ang ideya nito.

"Sige, mabuti pa nha dahil dala ni Shantal ang anak namin."

Magpapaalam na rin ako kina mommy at daddy. "Mom, dad! Maiwan na po muna namin kayo. Akyat lang namin si Shan," paalam ko sa kanila.

"Oh sige, Anak. Mabuti pa nga at napagod ang Apo namin. Sige na, kami na ang bahala dito."

"Okay, bye."

Hinatid naman na kami ni Giovan. "Nandito na tayo, gusto mo pa ba na ihatid kita hanggang sa kuwarto?" Ngunit umiling na ako.

Hindi na nan'yan naman na si Shantal. Bumalik ka na do'n, okay na 'ko dito."

"Okay." lumapit ito sa 'kin at bumulong.

"'Brow, alam kung tigang ka na...pero dahan-dahan lang, baka masundan agad si baby shan. Tama na muna! Kami naman ni Seth pagawaain mo ng panganay para quits tayong apat."

'Abnormal na 'to!'

"G*g* ka! Do'n ka na nga!" Taboy ko sa kan'ya. Tawa naman siya nang tawa pagkababa niya.

"Ano na naman sinabi non?" tanong ni.

"Wala Sweetie, nang aasar lang," tugon ko. Hinawakan na ako nito sa kanay ay paea sabay na kamong magtungo sa nursery room.

"Lapag ko lang si Baby." Inilapag na nito ang anak namin na himbing na himbing na sa pagtulong.

"Ang sarap na ng tulog niya Sweetie, talagang nag-enjoy din siya sa mga bisita niya," masayang sabi ni Shantal, maging sko ay masaya rin talaga.

"Mas lumapit ako sa kan'ya at inilibot ko ang braso ko sa bewang niya, yumapos rin naman ang mga braso niya leeg ko. Napangiti ako dahil hindi siya tumutol.

"Gustong-gusto ko na talagang makakitang muli, Sweetie... Miss na miss na kita, gusto kong makita mas gaano ka pa ka ganda ngayong Mommy ka na.

Sabi nila sobrang ganda mo na raw lalo," natawa naman ito sa sinabi ko.

"Sus! Nambola ka na naman, ako pa rin naman 'to. Nadagdagan lang dahil ay baby Shan na dumating.

Wait! Hindi ka pa kumakain 'di ba? Kumain ka kaya muna, sabay na tayo?"

"Hmmn..hindi pa naman ako nagugutom, ikaw gutom ka na ba?

Kumain ka na muna do'n, ako na muna ang bahala sa anak natin. Tulog naman siya eh," simula pala no'ng dumatinh siya kanina ay hndi oa siya kumakain.

"Magpapadala na lang ako dito, para sabay na tayong kumain. Hmmmn?" Napangiti ako dahil napaka-lambing niya,

biglang tuloy may nabuhay sa katawan ko.

'Sh*t! later buddy!'

Subalit nang humilig siya sa dibdib ko ay sunod-sunod ang napamura sa isipan ko dahil sa simpleng galaw niyan 'yan ay apektado ako, lalo na't amoy ko ang bango niya. Ang lambot ng balat niyang napapadikit sa balat ko ay mas lalo akong nag-iinit.

"I miss you, Sweetie," muking sabi niya na naman sa 'kin.

Nakailan na ba?" Hinaplos ko naman mukha nito.

"I miss you too, Sweetie. God knows how much I wanted to be with you everyday since you left me, it was killing me big time when I was missing you every seconds Sweetie.

I love you so much, ikaw ang buhay ko at ang Anak natin. Aalagaan ko kayong dalawa, mahal na mahal ko kayo." Yumakap na siya sa 'kin nh napakahigpit.

"Mahal na mahal din kita, Finley. Kayo ni Shan...aalagaan ko rin kayo na Anak natin hindi ako magsasawa araw-araw." Humarap ako sa kan'ya at agad ko na siyang sinunggaban upang halikan, nag-aalab ang damdamin ko sa pagmamahal ko sa kan'ya kaya gusto kong iparamdam sa kan'ya 'yon.

"Oh, Sweetie... Hindi mo lang alam kung anong hirap ko sa pagpipigil ngayon. I want to take you, to make love with you right here..