Ipinikit ni Hebrew ang mga mata at kusang naglandas ang kanyang mga luha. Hindi siya maaaring magkamali. Ang nakatayo sa kanyang harapan ay walang iba kundi ang kanyang ina.
Pamilyar ang init ng mga palad nito at ang paraan ng paghaplos sa kanyang mukha. She might develop some fine lines on her face, however he could recognize her no matter what.
“Hindi mo alam kung gaano ako kasabik na magkitang muli tayo, anak,” she hugged him. “Patawarin mo ako sa mga kasalanan ko sa ‘yo.”
Lumukot ang mukha ni Hebrew. Ang pansamantalang pangungulila ng kanyang puso ay biglang binalutan ng poot. “Let go of me,” he gritted. “So, this is the reason why you left me. Kumampi ka kay Tomas.”
Mariing umiling si Helena. “Hindi gano’n iyon, anak.”
“Pero sumama ka sa kanya matapos mo akong iwan sa mga Khan?
