HIS EX-WIFE

CHAPTER 4

next day:

nag tama ang sinag ng araw sa mga mata ko kayat nagising ako.

heto nanaman tayo.

gigising nanaman tayong malungkot at napaka bigat tumayo.

gigising nanaman ako at matatanong sa sarili bakit ko pa kailangang gumising? para san pa kung sa araw araw ng buhay mo ay wala kang laya.

i sighed and get up from bed.

maya maya lamang din ay kumukulo na ang tyan ko.

ugh eto na kakain na.

"i made this for you, look"Beatriz said and asking Zyden to look at her food she made.

so here i am again living as a strangers.

since i am stranger i think must move house by tomorrow or later without his consent because who the f*ck he is?

yes i still love him but seeing him with some one else, it just hurting my feelings and im sick of that. my goal for now is to find the real truth behind that incident and must move house.

i saw Zyden look at me straight but i didn't mind them i just walk pass on them and went to the kitchen and get some food to eat on my room. wala akong gana kumain sa harap nila.

everytime i saw their faces together i feel like im about to vomit again.

after kong kumuha ng pag kain ay nag lakad na ako paalis doon.

i am just a stranger to them so thats why lets avoid each other.

"oh hi samira. what a nice day"she said...

"im not in the mood to talk to you"i said without looking at them.

"eat with us, samira. my boyfriend wont be mad"she added.

i take a f*cking deep breathe before looking at them.

"pwede kahit isang araw lang? isang araw lang talaga. wag nyo akong pake alaman"inis ko sa kanila.

"wag nyo akong pansinin, ganun!"i added

"well we are family her-"she said

tf?

hindi ba sya nasusuka sa SINASABI NYA?

TFFFF

family?!

agad akong nag tungo sa lababo at buti ay na ilapag ko agad ang plato ko sa table sa kitchen bago sumuka.

dalawang beses akong nag suka.

nakaka suka kayo!

family?! the f*ck?

agad akong nag mumog at pinunasan ang bibig saka huminga ng malalim.

"ayos lang po ba kayo maam?"tanong ni manang ester saka inabotan ako ng tubig sa baso nito.

tumango lang ako

"salamat po"

"ayos lang po ako dahil lang po ito sa wala pa po akong kinakain"saad ko sa kanya.

saka nya tinapik tapik ang likod ko.

"pati ba nmn hanggang ngayon nag dadrama ka?"beatriz said and she cross her arms and walk towards here.

"well manang ester baka hindi nyo pa PO alam na hiwalay na sila ng amo mo kayat ako na ang bago mong amo. hindi nyo na PO kailangan pang pag silbihan yan dahil isa na lamang yan walang silbing naninirahan dito"she said.

ang kapal ng mukha sabihin saakin yan dito sa bahay? in the first place sya nakikitira dito.

sinamaan ko ito nang tingin.

"tama nmn ako hindi ba?. and also this house is Zyden's property now kaya't i have rights to say this to you"saka ginamit ang hintuturo nya at buong pwersa nya ako tinutulak tulak.

i suddenly feel so weak after i vomit.

"bakit kase hindi kana lang umalis? epal ka samin e "reklamo nya

"wag kang mag alala aalis din ako dito!"saad ko rito ng may diin

maya maya lamang ay tinapon nya ang tubig na malamig sa aking damit dahilan para ika gulat ko.

"oops I didn't mean to pour that to you"she said and she look at Zyden na mukhang kakagaling sa taas at bumalik muli sa pwesto nya sa dining area.

umalis yata si Zyden nang hindi ko napansin. but i dont care.

aalis ako bukas.

"im so sorry Samira. this is my fault please forgive me"she said and she kneel down in front of me.

Zyden immediately stand her and look at me angrily. he put Beatriz behind him and face me

"so what are you going to do now?"i angry said to him

"ARE GOING TO HIT ME? GO ON!"i challenge him

and his jaw clench and he took a deep breathe while staring at me angrily.

"what now?! duwag k-"

"sana hindi nalang kita na kilala.."kahit pa mahina ang pag kaka sambit nito ay may diin ang pag kaka salita nito at alam kong tagos sa puso ang sakit nito.

"oo nga sana nga! I've prefer living my life simple than living rich but hell everyday!"i answered

saka nya hinila palayo si Beatriz saakin.

NAKAKAWALA NG GANA KUMAIN!

agad akong ang lakad paalis roon saka ako umakyat patungo sa kwarto ko.

i locked it and went straight to the rest room to vomit again.

sana hindi nalang kita nakilala....

you're a slut...

your presence disgusting me...

and again i burst into tears. hearing those hateful words from the person you love. to the person you give your whole world.

fuck whats going on?

what date to day? its April. so almost mag 2 months na pala ang naka lipas simula nung mag hiwalay kami.

wait....

no...

im pregnant?

no..

please its a NO!

please!!!

nilibot ko ang paligid ko rito sa cr at binuksan ko ang isang drawer. i look for something that might help me.

PT = pregnancy test

nakita ko ito kaagad na nasa isang drawer.

hindi ko alam na merong PT palang naka tago rito?. who's using it tho? i mean who brought this think here? or who buy this?

and yes i immediately took a PT and waited for more minutes to see the results.

my hands are shaking and my heart beat is so fast.

please...

wag muna..

wag muna please...

nang marealize ko ang lahat ay muli nanaman bumuhos ang mga luha ko..

its

{ || }

Positive..

i don't know what to react. oo kahit papaano ay masaya ako dahil simula pa lamang noong kinasal kami ay ito na ang hinihintay namin.

but wrong timing ka anak. hiwalay na kami ng daddy mo.

on that part i burst into tears after realizing things.

my hands are still shaking because of this.

your dad doesn't love me anymore

whyyyy now?

as i went outside the cr my feet are trembling i cant think straight. should i tell him? or not?. i cant even abort this thing. i just can't.

agad akong nag impake. i think my dad will help me. just for this time please dad help me.

"maam san po kayo pupunta?"yaya juliet asked

hindi ako umimik dahil ayokong mag salita at baka lumabas lahat ng pag pigil ko ng luha sa harapan niya.

and up to until now my nanginginig ang buong pag katao ko sa kaba.

i chose the back door after i packed my things and the half of my clothes. this door is just for emergency exit. doon ako dumaan saka nag lakad palihim

agad ako pumara ng taxi at sinabi ang direksyon.

hindi ko na ginamit ang kotse ko dahil paniguradong hindi ako papayagang lumabas ni Zyden lalo na't may bitbit akong bagahe.

ilang oras lamang din ay naririto na ako kayat pumasok na ako. they all greeted me welcome so i smile to all of them as if im fine.

"Mrs. Cazvalle can i assist you?"my dad's secretary, mr. Gonzalez

"here help me to carry this stuff. i will visit dad"i politely said

"no problem po"he answered saka binitbit ang bag na nasa kaliwa ko.

saka na kami pumasok sa elevator at nag tungo sa office ni dad.

"Mr. Levina. nandito po si Maam Samira. gusto po kayo kausapin"he announced.

"thank you, just leave that bag there"i said saka nya sinunod iyon at dinala sa sofa at umalis na ito.

"dad?"

lumakad ako sa main table nya at tama naroroon sya. he's sitting on his swivel chair at naka talikod ito.

"dad...i need to tell you...something"

"divorce na po kami ni Zyde-"

"PINALAKI BA KITANG MALANDI?!"biglang sigaw nya at humarap saakin.

"I SAW THE VIDEO OF YOU AT THAT CLUB!"

"HOW DARE YOU RUIN MY NAME!"saka nya hinampas nang malakas ang lamesa

dahilan para ikagulat at ika takot ko

"dad h-hindi po totoo iyon!. s-someone framed me up!"i explained to him.

"dad please paniwalaan mo ako"pakiusap ko rito kahit pa nanginginig at natatakot na ako sa lakas ng boses ni daddy ay pinilit ko paring tumingin sa kanya.

"dad im telling the t-truth! someone kidnapped me and i-i just woke up with that g-guy!"nauutal kong batid

saka sya tumayo at nag tungo saakin.

"a-after that i saw Zyde-"he slapped me before i finish my words

napahawak ako sa aking pisnge at nagulat sa ginawa nya. he never did this to me

end if pov

"sinira mo ang pilido ko sa mga Cazvalle!. isa kang malandi! wala akong anak na kagaya mo!"sigaw ng kanyang ama.

napaiyak na lamang si Samira at nahinto ang kanyang ama habang naka tingin sa kanya

"I DID EVERYTHING FOR YOU DAD!! INUNA KO KAYONG LAHAT BAGO ANG SARILI KO! NGAYON NA MAY MALI AKONG GINAWA HINDI NYO AKO PANINIWALAAN?!"she shouted in pain

"I DID EVERYTHING DAD!"

"NAG PAKA BABA AKO HANGGANG SA KAYA KO PARA LANG HINDI KAYO MA DISAPPOINT SAAKIN! GINAWA KO IYON DAHIL SAINYO!!"

"NAG BULAG BULAGAN AKO PARA SA INY-"

he slapped her again at ngayon ay napakalakas kayat napayuko na lamang si Samira habang umiiyak.

"wala akong anak na kagaya mo!"

humagulgol ito sa sakit at sa pag asang akala niya ay kakampi ang kanyang ama sa kanya.

but no.

nanginginig ang kanyang mga binti kayat wala itong nagawa kundi mapa luhod

"dad please help m-me?"pag mamakausap nito

"umalis na ako sa amin kayat naririto po ako ngayon nakikiusap po akong kung pwede sa bahay po muna a-ako?"mahinahong pakiusap ni Samira sa ama.

"please dad!!"saka ito tumindig dahil alam nyang hindi ito sumasaang ayon.

"HINDE! MAG DUSA KA SA KASALANANG GINAWA MO! YOU WILL NEVER RECEIVED ANY MONEY FROM ME ANYMORE. SINIRA MO NA ANG RELASYON NG MGA CAZVALLE AT MGA LEVINA DAHIL SAYO!"sigaw nito kay samira.

saka ito nag pa tawag ng guard.

"DAD PLEASE!!!!"pag mamakaawa nito pero hindi. maski ang tatay nya na kadugo nya ay tinalikuran sya. hindi sya pinaniwalaan

maya maya lamang din ay dumating na ang mga gwardya.

"GET HER OUT! WAG NA WAG NYO NANG PAPAPASUKIN YAN! WALA KONG ANAK NA MALANDI!"sigaw muli nito saka tumalikod kay samira at bumalik ito sa kanyang swivel chair habang naka tingin sa labas ng building.

"sorry po maam utos po e"they both said

"DAD!"

"ANAK MO RIN NMN AKO PERO BAKIT IBA ANG TRATO MO SAKIN?!"she said

"ilabas nyo na yan"utos muli ng kayang ama sa mga gwardya

"GINAWA KO PO ANG LAHAT NG NAIS MO. I HELPED YOU TO ACHIEVE THIS SUCCESSFUL BUSINESS PERO BAKIT?"she shouted again.

you can clearly see on her eyes the pain and betrayal ang sakit nang pag tatakwil ng sarili mo ama pag katapos mong i taya halos ang buhay mo para sa kaligayahan at ika sasaya nya.

kinalimutan ni Samira ang nararamdaman nya at nag paka baba sya upang mapanatili nya ang kasal nila ni Zyden kahit na paunti unti na itong nasisira dahil sa ka toxikan nilang dalawa.

Oo totoong minahal nya si Zyden at ganoon rin si Zyden sa kanya kaya't nang nalaman ng ama ni Samira na mayaman ang minamahal ng kanyang anak ay mas pinush nya ito sa lalaki.

at nais lamang nyang ifocus ang anak nya sa asawa nito upang hindi sya iwan. iyon ang nais at laging bukang bibig nya sa anak nya.

at kung man mag aaway sila ni Zyden ay paniguradong kakampi ito kay Zyden at hindi sa kanya.

ngayon ay itinatakwil na sya bilang anak nya.

buong buhay nya sinunod nya ang nais ng kanyang ama dahil doon lamang nya ito nakaka usap ng maayos.

he's always into businesses.

"ilabas nyo na!"inis na utos ng kanyang ama sa mga gwardya.

.

habang ang mga gwardya ay hindi kayang lapitan si Samira dahil naaawa ito sa kanya.

"m-maam"mahinang tawag nila sa kanya at dahil awang awa na sila sa kalagayan ni Samira.

si Samira nmn ay tumindig saka pinunasan ang mga luha at huminga nang malalim.

"nahihilo ak-"

"maam!"sigaw ng mga gwardya at dali daling nag tungo kay Samira upang saluhin ngunit naunahan sila

"sir" tawag ng mga gwardya nang makita si Zyden na sumalo kay Samira kaagad.

"ilabas nyo na nga iyan!!"usal pa ng kanyang ama

"maam!!"sigaw ng mga gwardya at dali daling lumapit na kay Zyden

"call an ambulance!"Zyden command them

"yes po!"saka na umalis ang isang gwardya upang tawagin ang secretary at. upang tumawag sa hospital.

"Samira!"Zyden trying to wake her up but she's unconscious.

"get her things i will carry her"Zyden said to the other guard.

agad nmn lumingon ang ama ni Samira at nagulat sa nakita.

"what happened?!"he asked him.

agad agad nmn binuhat ni Zyden si Samira nang dahan dahan.

"OPEN THE f*****g DOOR!"he said saka binuksan nila ang pintuan at tumakbo papunta sa elevator at patungo sa first floor.

at mabuti'y agad na naroroon na ang ambulance. dahan dahang ibinaba ni Zyden si Samira sa bed saka ito inalalayan ng mga nurse at sumama sa ambulance.

Samira's POV:

i woke up in this white room because of the loudness around me. mukhang may nag uusap

unti unti kong minulat ang aking mga mata and its Zyden talking to the doctor.

i look around and i think im at the hospital room.

what happened?

"good to hear you are awake mrs Cazvalle"the doctor said.

dahan dahan akong umupo at sumandal.

"what happened?"i asked her

"Misis, wag po kayo mabibigla ha? its a good news"the doctor smile to him and after that she look at me

"huh, what do you mean?"I asked again

"you are pregnant Mrs. Cazvalle"she said

"2months na po kayong buntis"she added

i know.

i look at Zyden to see his reaction

but i cant read him

if you cant accept our baby i dont care. i can raise this baby on my own. i dont need you..

"sige po maiwan ko na ho kayo. ang advice ko lamang po sainyo ay wag po tayo masyado sa stress. delikado sa baby"she said before walking out

Zyden look at me after.

"whose baby is that?"he seriously said.

hindi ko na lamang sya sinagot.

dahil alam kong hindi nya ako paniniwalaan.

"i have to go"i said

"is it from jordan? that bullshit ex friend of mine? really Samira?!"

"sa lalaki pang iyon, hindi mo ba alam na gabi gabi may kalandian yon?!"he pissed off said

huminga na lamang ako ng malalim.

im tired.

im tired of living this hell.

sakal na sakal na ako. im done.

agad kong inalis ang swero sa aking kamay na alam kong napaka sakit saka na ako bumangon

"where's my things?"pagod kong tanong

saka ko nilingon ang paligid. i saw my bags at the small living room here.

"you cant leave..."

"please.. nag mamakaawa na rin ako sayo Zyden. im done with you all. you hated me right? pero bakit nandito ka?"

saka ito na tahimik

"i just wanna live peacefully kaya hayaan nyo na ako. divorce na tayo at wala na akong responsibilitad sayo. kagaya nga ng sabi mo wala tayong karapatan sa isat isa"

"kahit pa sabihin ko ang totoo, you wont believe me. oo Zyden ginawa kitang mundo ko dahil kahit na nag divorce na tayo ay totoong mahal parin kita! na kahit anong masasakit na sabihin mo saakin ay tinanggap ko!"muli nanaman bumilis ang t***k ng puso ko dahil paniguradong maiiyak nananmn ako

"nanatili parin ako sa tabi mo kahit na divorce na tayo. nanatili parin ako sa bahay habang ikaw kasama mo bago mo. yes i did those stuff because of you! i followed what you wanted para lang mapatawad mo ako at kahit nag nanais na kahit papaano ay baka matuto kang paniwalaan mo ako"

"na wala akong ginawang mali"

"pero mali ako! naging desperada akong baka sa susunod na araw ay baka may chance pa tayo pero hindi dahil habang tumagal paulit ulit lang akong nasasaktan! nakakasawa rin!"saka muling lumuha ang mga mata ko

"and if i told you the truth would you believe on me? that this is not jordan's child or to any other guy?!"i said.

agad nmn nag sink in sa utak ko na tama na. enough na ang iyak mo kanina at baka mapano pa ang baby

i took a deep breath and wipe my tears

"just explain everything to your mom. maintindihan nya iyon"i said saka ko kinuha ang mga gamit ko

nanatili lamang itong naka tingin saakin habang nanatili muling hindi nag sasalita

umalis na ako sa kwartong iyon. bahala na sya. im tired i wanna rest.

i called kaitlyn and thank god she answered

kaitlyn:

hello bes?

me:

bes sorry sa abala, kung pwede sunduin mo muna ako rito sa hospital

kaitlyn:

anyare? wait sige sige send mo location mo otw na ako sakto pauwi na ako galing trabaho

me:

salamat ha. sorry pala sa nangyari last time.

kaitlyn:

tsk wala yun nukaba sige sige hintayin mo ako dyan bye.

end of conversation.

maya maya lamang din ay naririto na sya