HIS EX-WIFE

CHAPTER 3

pero hindi nya ako nilingon. he's all for Beatriz.

fuck.

why am i still hoping for us?!.

"sorry for waiting. i just talked to a maid a while ago kaya natagalan"she explained and smiled to him.

unti unting nawala ang mga ngiti mula sa labi ko nang makita ko kung paano mas pansinin ni Zyden si Beatriz.

i saw how he assisted her to their table.

is he even thinking what if everyone think na sila na ni beatriz?

saka na nila ako tinalikuran

"hon, wait me there. kakausapin ko lang si Ms. beatriz"pahabol nito upang hindi mag suspetsya ang ibang mga tao

after all those days and months ngayon ko lamang sya narinig na tawagin akong "hon"

but now...

its all fake.

of course wala akong magagawa kundi sundin ang nais nya. hanggang sa matapos ang program na ito ay naroroon lamang ako naka upo habang katabi ang mga senior na sa trabaho.

"Samira!, hija"tawag ni mama amabel mula sa table nila ni Beatriz at zyden

pinapalapit nya ako roon kaya't kaagad nmn akong lumapit.

i saw how beatriz change her face after hearing my name

i also saw matthew look at me with no emotion at all

saka ito lumapit saakin at inilahad ang kanyang kamay bilang pag assist saakin patungo roon.

i saw mama amabel change her face. she's worried on something

"are you alright samira?"she worried asked.

kahit ba may mask ako ay nababasa nya ang nadarama ko?

im. not. okay. po.

"yes po im fine, im just tired po"palusot ko sa kanya.

halata ba ang pag ka pula ng aking mga mata sa kanina pa ang pag luha ng palihim ng aking mga mata?

nang makalapit na ako ay tumabi ako sa tabi ni mama amabel saka nya tinapik tapik ang aking likod na para bang ayos lamang iyan.

"hija, do you already knew Beatriz?"mama amabel asked me

"hindi pa po gaano"i said in a friendly way

"its ok, well she is zyden's childhood friend. her mother is my best friend, her mother died when she's giving birth to her kaya maliit palamang yan, ako ang suporta sa pag aalaga ng ama nya"mama amabel said.

"hi im Beatriz el Mundo, Zyden's childhood friend"saka nilahad ni beatriz ang kamay nya saakin bilang pagpapakilala

kita ko sa mga ngiti nya ang pag mamayabang.

"hi im Samira Francine Cazvalle, wife of Zyden"i said and sarcastically smile towards to her and reached her hands and want to have shake hands

"nice to meet you"i added and didn't mind her hand that wanting fo a shake hands

inilagay ni Zyden ang kanyang kamay sa aking bewang saka ako pinalapit sa kanya.

whats wrong with him?

agad ko naman bahagya siyang tinulak gamit ang aking siko na naka dikit na sa kanya

"since you're tired na hija, you can go home"alok ni Mama amabel

"im alright po, i can stay long pa po"palusot ko muli rito.

"are you sure? if not tell matthew. matthew bantayan mo asawa mo!. if she's tired umuwi na kayo. bibisita na lamang ako bukas or sa makalawa"she added.

tumango lamang si Zyden

"ikaw Beatriz? san ka tutuloy ngayon?"she asked

saka ito tumingin kay Zyden at ngumiti

"at their house po. since close friend nmn po kami ni Zyden and Samira kaya they allowed me to stay their"beatriz said

i rolled my eyes

"okay sige, sige punta na ako roon"

"sige po mom"i said

saka na inalalayan ni Zyden ang ina nya patungo sa table kung saan naroroon ang mga kumare at kumpare nya.

kaya eto naiwan kami ngayon ni Beatriz dito.

"galing mo rin palang umakting. iM zYdEn's WifE"

"tsk" she added

"i just wanna remind you that, i am his girlfriend now kayat papalampasin ko ang araw at gabing ito"she threatened me

"if you felt annoyed just go home. i dont have time to fight with you. he's all yours by the way"

"at wala na akong pake alam kung anong gusto mong gawin sa kanya"i said

she just smirked

maya maya lamang din ay dumating na si Zyden.

okayy heto nanaman tayo tatahimik sa sulok.

"its pass 11pm, lets go home"he said so i looked away and didn't care if what he was saying for sure he's talking to Beatriz

"sure lets go home, im also tired na e"pabebeng tunog nito kay Zyden saka nya hinawakan ang matigas na braso ni Zyden.

"lets go"he said.

fine makikisabay nlng ako kina dad at idaan sa bahay namin. tsk.

and suddenly he hold my hand dahilan para ikagulat ko saka nya ako hinila palayo sa venue. wow galing umakting.

akting na akting ha

"hey whats wrong if its pass 11pm na? hello pwede mo akong iwan doon at mag tatawag nlng ako ng guard to drive me home. why dont you take beatriz with you?!"may diing bulong ko sa kanya

pero as usually wala syang imik. ever since na tapos ang marriage namin ay wala na siyang imik. hindi mo maka usap ng matino na sasagot agad agad.

hindi pa man tapos ang party ay nais na niyang umuwi kami.

and we are here in the parking lot waiting for his car.

I looked at him at kitang diretso lamang ang tingin niya sa mga kotse.

what is he thinking?

maya maya lamang ang isang malamig na hangin ang umihip dahil mukhang uulan na.

agad kong napansin ang pag kibo ni Zyden na nasa tabi ko saka siya humarap saakin at lumapit.

"what?" i asked

yumuko ito at ipinatong nya ang noo nya sa aking balikat.

" I'm tired.." mahinang sambit nito habang inaalis ko siya sa aking balikat at baka makita kami ng mga ibang tao rito

"just give me a second.. " he requested.

i just sighed.

fine.

maya maya lamang din ay narito na ang hinihintay namin

we are here now at his Limousin car and driving home.

"she's your girlfriend now?"pambasag ko sa tahimik na atmosphere dito sa loob.

he didn't look at me and he just looking at the window

tsk tinatanong pa ba yan Samira? and also why are you asking that question e halatang halata mo nmn na ang sagot jusko. sinasaktan mo lang ang sarili mo!

"how long will you be so deaf when I'm talking to you?"i confront him.

hindi parin ito umiimik.

"since im nobody to you then i must moved house. nag mumukha lang akong tanga kung sa tuwing uuwi ako ay kayong dalawa ang nakikita ko!"

"bibisita na lang ako sa tuwing bibisita si mama amabel. if thats make you breath freely. i also dont want you and her to be disturb by my presence. sawang sawa nako sa mga ginagawa ni beatriz na napaka immature!"i said

"nakakastress lang"i added

saka ito tumingin saakin nang diretso. madilim ang mga titig niya.

"what?"i asked

saka sya agad agad na lumapit saakin at kinapitan nya ang balikat ko. paunti unti itong humihigpit at bumibigat.

"nasasaktan ako!"

"do that or i will destroy you to your family and everyone. tandaan mo buhay ka parin ngayon dahil saaki-"

i slapped him kahit pa nanginginig na ang mga labi ko dahil paniguradong na luluha na ang mga mata ko

"then stop defending me! i would rather die than being with you two! mas gugustuhin ko pang sumakabilang buhay so that on my next life i wont choose to be with you. i would not do the same thing i did on how we met!"i shouted on him in pain.

pero tinulak nya ako pahiga sa mahabang sofa

Saka nya kinuha ang kamay ko na sumampal sa kanya at hinawakan nya ito ng mahigpit at inilagay sa itaas ang pareho kong kamay

"lets end this!! divorce na tayo kaya may karapatan akong mabuhay nang malaya!"i shouted him

"WHAT?!"he shouted

i looked at him and i can clearly see how angry he still on me.

"jordan message me he likes you! nakikipag kita ka parin ba sa kany-?!"he asked.

"NO!!"i answered.

"kahit pa anong sabihin ko i know hindi ka maniniwala!"

"bitawan mo ako!"

"Zyden na sasaktan nga ako!!"

saka nya nilapit ang kanyang mukha sa aking leeg

"this is want you want right?!"

i just looked at him and wanted to tell him through my eyes that im not like that. kilala niya ako at hindi ako kagaya ng mga babaeng sinasabi nya.

kilala namin ang isat isa mula ulo hanggang paa pero bakit ngayon ay ganito na sya mag salita saakin?

"i said stop!"i shouted

saka lamang niya iyon tinigil nang makita nya ang luha sa aking mga mata. bumalik na sya sa upuan nya kung saan malayo saakin

he's not like this before, he really changed.

at nakaka sakal na ang ganitong sitwasyon. kaitlyn is right.

after a week

"tomorrow morning mom will be here in the house to see us kaya you will stay in my room"he announced

saka nya kinuha ang mga unan ko upang ilipat sa dati naming kwarto

"what about Beatriz? you should remind her first"i said but he didn't care on what i have said. he just walked straight to our room while carrying my things.

"here" and he gave me a key

"lock the door"he said and pointing my room. saka ko nmn kinuha ang susi nito at agad naman itong umalis na pag ka bigay saakin.

kayat wala na akong magagawa rin kayat sinunod ko ang nais nya

i locked my room or let say guest room so that mom wont think anything.

saka na sumunod sa kwarto namin.

i saw beatriz rolled her eyes on me while her arms are crossed together

tsk

hinayaan ko na lamang siya saka na pumasok.

inayos nya ang higaan at ako nmn ay naka tayo lamang at pinag mamasdan sya. nang matapos na itong mag ayos ng higaan ay humiga na ako. masyado narin malalim ang gabi nang istorbohin ako ni Zyden para lumipat ng kwarto.

"i will turn off the lights now"he coldly announced saka na ito humiga sa pwesto nya at ito'y tumalikod.

i did the same thing. humiga na rin ako sa tabi nya at tumagilid. sobrang lamig ng simoy ng hangin.

biglang nag fa flashback muli ang mga masasayang pangyayari saamin ni Zyden as husband and wife before.

medyo awkward dahil this bed witnessed those matured thing we did before.

i cant sleep. naaalala ko ang mga pangyayaring iyon!!!

even the punishment we did

!!!!!!!!!!

everything happened here and how rough he is

fuck!!

stop thinking about those stuff samira!!

pero bakit ganon.

agad akong tumayo at dumiretso sa banyo namin.

saka nag suka.

I've been stress lately and laging hindi sapat ang pagkain ko dahil sa kanila. im always crying at night last month thats why i think that's cause my stress. masyado kong inabuso ang sarili ko

saka na ako nag mumog at nag punas ng bibig at bumalik sa pag kakahiga.

its dark of course when i turned the lights off at the cr and i hope hindi ko naistorbo ang isa dyan na naka higa na.

saka na ako natulog.

morning:

i suddenly felt a warm touch on my hands.

bahagya ring lumilinaw ang pang amoy ko kayat unti unti kong naaamoy ang amoy na pamilyar na iyon..

naramdaman ko rin ang matigas na nasa uluhan ko at ang pag hinga mula sa kanan ko kayat minulat ko ang aking mga mata at...

what the f**k?!!

his hand is on the top of my tummy while holding my left hand and his left hand is at my head and using it as my pillow.

wtf is going on?

"hey wake up"saka ko sya siniko siko upang magising.

"stay still"he deep voice said.

maya maya lamang din ay narinig ko ang pag bukas ng pintuan ng kwarto namin.

"mukhang tulog pa po sila maam"sambit ng isang pamilyar na boses at si manang ester iyon. matagal ng yaya rito sa bahay si manang ester.

"ah sige salamat. mamaya ko na gigisingin. tara na kain na muna tayo. sumabay kana saamin tutal gising narin si beatriz"alok ni mama amabel kay manang ester saka na nila isinara ang pintuan namin.

agad nmn ako bumangon mula sa pag kakahiga at agad na pumunta sa cr upang mag suka.

argh!!!!

it took minutes before i leave the cr and i think nauna na si Zyden bumaba

pag katapos ko mag mumog at mag ayos ng sarili ay bumaba na ako for sure Zyden and his mom and beatriz ay nandoon na.

"good morning hija"bati ni mama amabel.

ngunit nag bago iyon nang makita nya ako

"are you okay? bakit ang putla mo?"pag aalala nito

"stress lang po ito. sige na po kumain na ho tayo"saad ko upang mag bago ang topic.

i must stop crying dahil baka sa stress at kakaiyak ko ito.

well wala nmn gaanong ganap dahil umalis din kaagad si mama amabel upang mag hospital bed na dahil baka may mangyari pang masama kaya minabuti nila na mag hospital bed na ito ulit.

after that lumipat na rin ako sa kwarto ko.

Next day:

"maam Samira si sir po kase lasing po umuwi e hinahanap po kase kayo at hindi raw po siya papasok ng bahay pag wala po kayo"yaya Juliet said.

"call Beatriz"is said and i was about to close the door but she stops me

"maam sige na po pumunta na po kayo kahit ngayon lang. napaka bigat po kase ng ulan at napaka lakas po kase ng hangin sa labas kahit po hilahin sya ng mga guard ay ayaw nya po talaga" pang mamakaawa nito saakin.

"baka po mapano po si sir" dagdag pa nito

ugh fine..

ano na nanaman bang trip neto at ayaw pumasok ng bahay?

"fine lets go"i said saka na kami bumaba at nag tungo sa main door

"she wont care about you. nandito nmn ako kaya pumasok kana sa bahay" maski si beatriz ay nakikiusap na.

"shut up!"he said while drunk standing infront of the main door while the rain is heavy at the outside

"hon!" he's calling me.

i suddenly stop before disturbing them as i watching him crying at the outside. his eyes are red because of too much crying as if someone died.

" here a hot chocolate drink and also a towel to cover and to dry yourself" beatriz said she was about to give him a hot chocolate and since zyden is drunk. he kinda follow her

"hey!!"

"are you trying to kill him? he's allergic to chocolate!" i said as i went near them and get the glass of hot chocolate at binigay iyon kay yaya.

"hon!" tawag ni Zyden na para bang nabuhayan.

agad kong kinuha ang towel saka lumabas at pinuntahan ito pag katapos ay ibinalot ang towel sa kanya

"i miss...my wife" he drunk said but i didn't even speak any words.

he's too heavy but i have to bring him upstairs with the help of yaya juliet.

after we enter our room before, we lay down him on the bed.

"i will handle this na yaya. thank you"i said before she leaves.

i took a deep breath as i look at him. basang basa ito at paano ko ito aayusin?!.

when we are still married he's doing this whenever im angry to him. he will stood outside overnight or even if it's raining and ask for my forgiveness.

and when his drunk im the one taking care of him. everytime he is drunk he always laughing or doing crazy stuff

pero ngayon?...

his crying...

tahimik lang pero kahit pikit sya ay umaagos parin ang mga luha nya sa mga mata nya.

nag tungo na ako sa dressing room at kumuha ng mga damit nya. kumuha na rin ako ng tuyong towel para tuyuin sya at doon ay umupo ako sa tabi nya.

am i the one that supposed to do this? bakit hindi nalang si beatriz?

i sighed and now i look at his face to start.

i wipe some water on his hair and also on his face. i can clearly see on how handsome his face is. his reddish lips, his tall nose, his thick eyebrows, his thick eyelashes and his closed eyes that used to look at me with pure love. its like his face is perfect.

umiling iling ako upang magising ang aking sarili. saka ko na inalis ang kanyang polo and revealed his masculine body. his abs, his hard chest at mga iilang mga taling nya na memorize ko kung nasaan.

i dont know but suddenly my heart beats faster.

marahan kong pinunasan ang kanyang katawan kahit pa tumatama sa aking nga daliri ang kanyang matigas na katawan upang hindi ito magising.

pag katapos kong alisin at punasan ang kanyang katawan ay sinunod ko na ang sa ibaba.

i remove his belt.

and unzip his pants but wait.

i cant continue this..

kanina pa ang bilis ng pintig ng puso ko pero lets end this thing here. gigising ko nlng sya okaya ay bahala sya sa buhay nya.

bakit ba ako nag papaka abala pa para sa kanya?!

tsk

tumayo na ako para ilagay ang mga damit na basa sa cr

ngunit bago pa man ako makalakad ay may humila saaking kamay na ikinagulat ko at buong pwersa ako nitong hinila papunta sa kanya

"ano ba zyden!"mahina kong sambit sa kanya.

"please stay?"he calmly said and look at me directly while im under him, at doon ko lamang onti onting nararamdamang palapit na ng palapit ang kanyang labi saaking labi.

as i look at his eyes, i still didn't understand his feeling dahil ramdam kong meron pang nakatago roon.

pero ngayon malinaw na malinaw ang taong nasa harapan ko ngayon, its real Zyden. the man i promised to god that i will spent my life with. the man that i fell in love so much. the man i wanted to spent my life with and that man is Zyden.

hindi ko namamalayang sumasagot na ang aking mga labi sa kanyang pag halik at doon ay unti unting pumipikit ang aking mga mata.

pero na realize kong huli na ang lahat ang taong kasama ko ngayon ay hindi na kagaya ng dati, this man really changed. this is not him. this is the man of beatriz.

the man i married already gone when we got divorce.

maya maya lamang ay nararamdaman ko na ang mainit nyang palad sa loob ng aking sleep wear na nais kalagin ang aking bra at doon ay nagising na ako mula sa tukso. he's drunk thats why he's doing this. this is not him.

kaya kumalas ako sa aming dalawa saka ko siya tinulak.

"im so sorry if i carried away"i excuse my self and then i walk fast to go out to the room at baka kung saan pa mapunta ito

at doon ay dali dali akong nag tungo sa aking silid upang palamigin ang sitwasyon. i inhale and exhale before i wash myself and sleep.

what the f*ck is that samira?

you're making yourself a fool and easy to get. masyadong masasakit ang ginawa nya sayo pero bakit mo ginawa iyon?!. have you forgotten about what he did to you?! on how he disrespect your feelings?!

hindi ka nga pina niniwalaan nung tao! thats why YOU HAVE TO MOVE ON!