LV
HINDI naman mapuknat-puknat ang simpleng ngiti ko habang pauwi na kami ni Gani sa mansyon. Tulad kanina ng pumunta kami sa farm ay sakay kami kay Tagay muli. Kakaiba ngayon ang pakiramdam ko habang ang isang braso ni Gani ay nakayakap sa bewang ko. Pakiramdam ko ngayon ay ako ang pinaka-magandang babae sa lahat dahil nasa akin ang buong paghanga at pagkagusto ni Gani na noon pa man ay inaabatan nilang lahat.
“Ineng baka naman kabagin ka niyan at isipin ng iba ay may nakikita ka na hindi namin nakikita!” Bulong ni Gani sa akin habang binagalan na ang takbo ni Tagay. Sa sinabi niya ay wala akong makapang pang aasar o panunukso kundi purong pag-aalala lang kaya naman mas natuwa ako na nauwi ulit sa malakas na tawa. Nagiging ibang tao ako dahil kay Gani.
“Ineng!” Mas may pag-aalala na ta
