“Huwag ka nang malungkot,” bulong sa kaniya ng kaibigang si Ruan. Hawak nito ang salamin na tinitignan niya habang inaayusan siya ng buhok ng kaibigan.
“Cheh!” sinaway ito ni Gorgie. “Paanong hindi malulungkot. Nag-prepare ka ng bonggang-bongga tapos ganito kasimple lamang pala ang finale.” Naikiling nito ang ulo sa bandang kanan.
“Kalma guys,” saway niya sa mga ito bago mangyari na kung saan ang usapan ay mapunta na naman sa kung saan, imbes na diskusyon lang. “Hindi ako malungkot.” Isa pa paano nasasabi ng mga ito na malungkot siya gayong nakasuot sya ng maskara. “Nagpapa-practice ako sa aking isipan kaya naman puwede bang huwag muna kayong mag-iingay?” kuwestiyon niya sa mga ito.
“Sure, ma’am,” sabay na sambit ng mga ito.
Pumikit na lamang siya at sinubukan na mag-relax.
Kinulot
