Chapter 87

1136 Words

Nakakabingi ang katahimikan na namayani kapagdako. Ramdam niya ang tuluyang pamamasa ng mga parte ng kaniyang katawan na pawisin. Pigil niya ang paghinga at alam niya sa sarili na iyon ay dahil natatakot siyang may makarinig na iba.    “Please, go away…” Lihim siyang umusal ng panalangin sa kaniyang isipan. Ipinagdarasal niya na tuluyan nang umalis kung sinuman ang nagpupumilit pumasok kanina mula sa pinto.       Mariin siyang napalunok at nagitla pagkarinig niya ng papalapit na tunog ng takong sa pintuan. Nagdulot iyon ng hindi mabilang na boltahe sa kaniyang katawan. Humigpit ang pagkakahawak niya sa ballpen ni Graza at sa cellphone.    “Tumabi ka at ako ang magbubukas.”       Isang mahinang boses ng babae ang tuluyang nagpatindig ng mga balahibo sa mismong bandang batok niya. Na

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD