“Ito na nga ba kasi ang sinasabi ko, mahal.” Problemadong napasapo si Delta Luki sa sarili nitong noo.
Pagkatapos silang ipagluto ng ina’y inutusan na agad sila nitong kumain. Simula nang makauwi ang mga ito galing sa paaralan ay wala pa silang naririnig na kuwestiyon mula sa mga ito. Naisip niya na baka hindi galit ang kanilang magulang. Marahil mas pinanindigan ng mga ito na ang pawang pag-aalala.
Sinulyapan niya ang kaniyang ama. Halata na ang pagod na masasalamin sa mukha nito ngayon. Tuloy ay lalo pang nadagdagan ang linya ng kunot sa mismong noo nito.
“Calm down, mahal.” Hinawakan ni Calope ang braso nito at inalalayan maupo. “Huwag mong iparinig sa mga bata ang galit mo. Isa pa, nasa harapan tayo ng pagkain. We are lucky, ligtas ang mga anak natin.”
Magsasalita pa sana ang ka
