CHAPTER 22: Magic
“Kill her daughter! Kill that child!”
I wanted to shout a ‘no’ to stop those guards, but I knew I can’t. Ako ang mayora ng lugar kaya ako ang nararapat na mag-utos sa kung anong dapat na gawin, pero ang utos pa lang ng sambayanan ay sapat na para kumilos sila.
“No, please!” pagmamakaawa ng kaniyang ina. The guards held both of her arms and pinned her to the ground. Nanatili akong nakatulala habang tinitingnan ang mga guwardya na pinoposasan ang bata, umiiyak at umaasa sa kaniyang ina na mapakawalan pa siya.
“Please! Huwag n’yo siyang patayin!”
“You know the rule, Madame,” sabi ng isa. “We all know the rule.”
“I know, I am sorry. Please, let this pass.” Ang kaniyang pisngi ay nabasa na ng luha. “Please, ngayon lang? Para ninyo namang awa! Pagbigyan n’yo na kami k
