Chapter 36
Palapit na sa kanila ang Mahiwagang Babaylan nang bigla itong maglaho na parang isang liwanag. Paglingon nila ay hawak na nito ang pugot na ulo ni Angela.
"Pangahas ka! Sa tingin mo ba ang matatalo mo ang isang Babaylan na makapangyarihan?! Nagkakamali ka! Ito ang kamatayang nararapat sa iyo!" Nilingon sila ni Alex ng babaylan. "Kayo na ang susunod! Ito na ang inyong katapusan!"
"Aleeeex! Umalis ka na! Umalis ka na please! Iwan mo na ako! Iligtas mo ang sarili mo! Ipangako mo lang sa akin na aalagaan mo ang anak ko! Umalis ka na!" Humahangos na panaghoy ni Regiena kay Alex.
"Hindi! Hindi kita iiwan Regiena! Magkasama tayo mamamatay dito!"
"Talagang magkasama kayo." Mahinahong saad ng Mahiwagang Babaylan.
Sa isang iglap ay humiwalay ang ulo ni Alex sa katawan nito. Tinapyas iyon ni Angelus.
"Aaaaaaah! Aaaaaleeeeex!" Sigaw niya habang pinipiga ng suot niyang damit.
Naupo ang Mahiwagang Babaylan sa kanyang harapan. "Wag kang mag- alala. Hindi na kita papatayin pa Regiena. Doon din naman mapupunta ang lahat. Sa bigat ng suot mong damit ay mamamatay ka rin. Mas mahirap pa nga ang pagkamatay mo dahil dahan- dahan. Mababali muna ang lahat ng buto mo. Lalabas ang dugo sa lahat ng butas ng katawan mo hanggang sa tuluyan kang mayupi na parang isang lata. 'Yan ang napapala ng mga mortal na nagpapagamit sa mga kaluluwang naipit sa lupa. Paalam."
"Paalam... Alex... Paalam anak ko, Jelor....
............
Nang malapit na ang liwanag na tila alitaptap na nagmumula sa buwan ay isunuot na nila Angela kay Regiena ang damit na pananggalang.
Nag- inat siya ng leeg. Iba pa rin talaga ang kaba. Hindi na ito pagsasanay pa. Totohanan na ito. Sa isang pagkakamali ay maaaring mawala siya. Mamatay at mapunta pa sa purgatoryo. Maiwan ang kanyang anak. Gayunpaman ay buo ang tiwala niya kina Angela, Santi at Santo. Lalo't higit kay Alex.
Naghawak- hawak sila ng kamay. "Mahabaging Diyos. Wag Niyo pong pababayaan si Regiena. Siya po ang makakatulong sa amin upang labanan ang Illuminati." Panalangin ni Angela.
Nagbitaw na ang lahat ng kamay. Naiwang magkahawak ang sa kanila ni Alex.
"Ayokong mapahamak ka ngayong gabi Regiena. Nakamasid lang ako. Nakaantabay. Po- protektahan kita." Saad ng lalaki.
"Alam ko. Alam ko. Hindi ka pa naman nagmintis Alex." Isang matamis ngunit kabadong ngiti ang huli niyang ibinigay dito.
Nagtungo na silang lahat sa tulay. Ipinwesto nila Santi ang palanggana sa gitna. Lumayo na ang mga ito at nag- abang sa hindi kalayuan. Mahigit limang minuto rin ang nakunsumo nila.
Naupo siya sa ibabaw ng palanggana. She meditated. Hindi na niya pinansin pa ang tunog ng pakpak ni Angelus. Ipinikit niya ang mga mata upang makapag- pokus.
Kahit nakapikit na ang mga mata ay alam niyang nakababa na ang Mahiwagang Babaylan. Labis ang liwanag na dulot nito. Nababanaag iyon ng kanyang mga talukap.
"Hayaan mo siya Angelus." Sambit ng Mahiwagang Babaylan na may napakalambing na boses. "Wag mong sasaktan ang babaeng 'yan. Isa na namang mortal na mapangahas. Ano kaya ang mga itatanong niya't nakipagkuntsabahan siya sa mga kaluluwang naipit dito sa lupa?"
Kaluluwang naipit sa lupa? Sino ang tinutukoy nito. Sina Alex? Kaluluwa na ang mga ito?
Nadinig niya ang yabag ng paa na papalapit sa kanyang direksyon. Tumigil iyon sa kanyang tabi.
"Tingnan natin ang tatag mo mortal." Pagkausal nito ng pangungusap na iyon ay tinapakan na nito ang kanyang kanang kamay na nakahawak sa palanggana.
Napalunok siya. Mas lalo pa niyang tinibayan ang pagkakahawak. Hindi siya susuko. Tumigil ito. Muling lumakad. Tila sa kabilang banda naman ito pumwesto. Ang kaliwang kamay naman niya ang tinapakan nito. Mas madiin iyon. Mas mahina ang kanyang kaliwang kamay kumpara sa kanan. Muntik na siyang mapabitaw ngunit lalo niyang tinatagan ang kanyang loob.
"Magaling. Kung gayon ay maaari ka nang tumayo dyan mortal. Itanong mo na ang lahat ng iyong nais malaman." Utos ng babaylan.
Nang una'y hindi pa siya makapaniwala. Ngunit nang maisip niya ang oras ay hindi na siya dapat mag- aksaya pa. Dagli siyang tumayo. Pagtingin niya sa Mahiwagang Babaylan ay laking gulat niya.
"I- ikaw ang Mahiwagang Babaylan? Bakit kamukha kita?"
Saka niya naisip ang lahat ng bagay na kanyang na- imagine. Kung anu- ano na ang naglaro sa kanyang isipan. Umabot na sa kamatayan nilang lahat. Pero lahat ng iyon ay imahinasyon niya lang dahil sa takot sa Mahiwagang Babaylan na kamukhang- kamukha niya.
I had a dream
I got everything I wanted
Not what you'd think
And if I'm being honest
It might've been a nightmare
To anyone who might care
Thought I could fly (fly)
So I stepped off the Golden, mm
Nobody cried (cried, cried, cried, cried)
Nobody even noticed
I saw them standing right there
Kinda thought they might care (might care, might care)
I had a dream
I got everything I wanted
But when I wake up, I see
You with me
And you say, "As long as I'm here
No one can hurt you
Don't wanna lie here
But you can learn to
If I could change
The way that you see yourself
You wouldn't wonder why you hear
They don't deserve you"
I tried to scream
But my head was underwater
They called me weak
Like I'm not just somebody's daughter
Coulda been a nightmare
But it felt like they were right there
And it feels like yesterday was a year ago
But I don't wanna let anybody know
'Cause everybody wants something from me now
And I don't wanna let 'em down
I had a dream
I got everything I wanted
But when I wake up, I see
You with me
And you say, "As long as I'm here
No one can hurt you
Don't wanna lie here
But you can learn to
If I could change
The way that you see yourself
You wouldn't wonder why you hear
They don't deserve you"
If I knew it all then would I do it again?
Would I do it again?
If they knew what they said would go straight to my head
What would they say instead?
If I knew it all then would I do it again?
Would I do it again?
If they knew what they said would go straight to my head
What would they say instead?
"Hindi ko rin alam kung bakit tayo magkamukha." Lumapit ito sa kanya. Hinaplos ang kanyang mga pisngi. "Ayaw mo ba 'non? Kamukha mo ang Mahiwagang Babaylan. Isa dapat 'yung karangalan."
Napatango nalang siya. Mas lalong lumakas ang kabog sa kanyang dibdib. Nanghihina at nanginginig na ang kanyang mga tuhod.
"Anong dahilan kung bakit ka narito? Sabihin mo sa akin. Lahat ng iyong mga tanong ay aking sasagutin."
Ilang minuto nalang ang nalalabi sa kanya. Babalik na sa orihinal na bigat ang damit na pananggalang. Hindi na siya nag- aksaya pa ng oras. Tinanong na ni Regiena ang kanyang mga personal na tanong. Kagyat niyang isinunod ang mga pinapatanong nila Alex. Tulad ng kanilang inaasahan ay sinagot naman iyon lahat ng babaylan.
Napaluha siya sa naging tugon nito sa kanyang personal na tanong. Hindi siya makapaniwala. Bigla siyang nanabik. Luha iyon ng kaligayahan.
"Maraming salamat Mahiwagang Babaylan. Ikinalulugod kong makilala kayo. Aalis na po ako." Nagpaalam na siya rito. Hindi niya alam kung ilang minuto na ang nagdaan. Masyado nang matagal ang lumipas.
Hindi na niya nagawa pang tumalikod pa. Kagyat na lumapit sa kanya ang Mahiwagang Babaylan saka siya nito niyakap.
"B- bakit niyo po ako niyakap?" Tanong niya rito.
"Ang tagal ko nanabik sa iyo. Sa wakas ay nagkita rin tayo. Hayaan mong yakapin na muna kita ng matagal." Ramdam niya ang sinseridad sa boses nito. Ngunit habang tumatagal ang pagkakayapos nito sa kanya ay nauubos naman ang kanyang oras. Kailangan na niyang maihubad ang damit na pananggalang.
"Mahiwagang Babaylan!" Sigaw ni Alex sa kanyang gawing likuran. "Bitawan mo siya!"
"Kaluluwang naipit sa lupa. Hindi ko bibitawan ang anak ko." Sambit ng Mahiwagang Babaylan.
"A- anak mo?"
"A- anak?" Nauutal niyang tanong.
...........
… One thing I don't know why
It doesn't even matter how hard you try
Keep that in mind, I designed this rhyme
To explain in due time
… All I know
Time is a valuable thing
Watch it fly by as the pendulum swings
Watch it count down to the end of the day
The clock ticks life away
… It's so unreal
Didn't look out below
Watch the time go right out the window
Tryin' to hold on, did-didn't even know
I wasted it all just to watch you go
… I kept everything inside and even though I tried
It all fell apart
What it meant to me will eventually
Be a memory of a time when I tried so hard
… I tried so hard and got so far
But in the end it doesn't even matter
I had to fall to lose it all
But in the end it doesn't even matter
… One thing, I don't know why
It doesn't even matter how hard you try
Keep that in mind, I designed this rhyme
To remind myself how I tried so hard
… In spite of the way you were mockin' me
Acting like I was part of your property
Remembering all the times you fought with me
I'm surprised it got so far
… Things aren't the way they were before
You wouldn't even recognize me anymore
Not that you knew me back then
But it all comes back to me in the end
… You kept everything inside and even though I tried
It all fell apart
What it meant to me will eventually
Be a memory of a time when I tried so hard
… I tried so hard and got so far
But in the end it doesn't even matter
I had to fall to lose it all
But in the end it doesn't even matter
… I've put my trust in you
Pushed as far as I can go
For all this
There's only one thing you should know
… I've put my trust in you
Pushed as far as I can go
For all this
There's only one thing you should know
… I tried so hard and got so far
But in the end it doesn't even matter
I had to fall to lose it all
But in the end it doesn't even matter
.........
Oh, misty eye of the mountain below
Keep careful watch of my brothers' souls
And should the sky be filled with fire and smoke
Keep watching over Durin's sons
If this is to end in fire
Then we should all burn together
Watch the flames climb high into the night
Calling out for the rope
Stand by and we will
Watch the flames burn on and on
The mountain side, hey
And if we should die tonight
Then we should all die together
Raise a glass of wine for the last time
Calling out for the rope
Prepare as we will
Watch the flames burn on and on
The mountain side
Desolation comes upon the sky
Now I see fire
Inside the mountain
And I see fire
Burning the trees
And I see fire
Hollowing souls
And I see fire
Blood in the breeze
And I hope that you remember me
Oh, should my people fall
Then surely I'll do the same
Confined in mountain halls
We got too close to the flame
Calling out for the rope
Hold fast and we will
Watch the flames burn on and on
The mountain side
Desolation comes upon the sky
Now I see fire
Inside the mountain
And I see fire
Burning the trees
And I see fire
Hollowing souls
And I see fire
Blood in the breeze
And I hope that you remember me
And if the night is burning
I will cover my eyes
For if the dark returns
Then my brothers will die
And as the sky is falling down
It crashed into this lonely town
And with that shadow upon the ground
I hear my people screaming out
Now I see fire
Inside the mountains
I see fire
Burning the trees
I see fire
Hollowing souls
I see fire
Blood in the breeze
I see fire
Oh you know I saw a city burning out (fire)
And I see fire
Feel the heat upon my skin, yeah (fire)
And I see fire (fire)
And I see fire burn on and on the mountain side