Heaven's Revenge

Chapter 37

Chapter 37

"Lumayo ka!" Utos ng babaylan sa kanya.

Humakbang naman siya patalikod. Kumumpas ang kamay nito. Sa isang iglap ay nahubad ang damit na pananggalang. Saka ito muling yumakap sa kanya.

Humiwalay si Regiena sa pagkakayakap ng Mahiwagang Babaylan. "N- nagkakamali po yata kayo."

"Hindi. Ikaw ang anak ko. Hindi ba't isa sa mga tanong mo kanina ay kung sino ang makakatulong sa mga kaluluwang naipit sa lupa sa pagtalo sa Illuminati? Ikaw ang sagot ko hindi ba?"

"Ang anak ng Mahiwagang Babaylan ang magiging susi at tagapagligtas ng mundo laban sa muling pagbangon ng Illuminati at sa pagpapalaganap nito ng kasamaan sa simbahan. Ngunit walang nakakaalam kung sino ang anak ng Babaylan matapos itong magsilang sa buwan noon. S- si Regiena ang anak ng Mahiwagang Babaylan? Ngunit isa siyang tao?" Dinig niyang paliwanag at tanong ni Angela na kasama nila Alex sa kanyang gawing likuran.

"A- anak mo ako?" Saka pumatak ang luha sa kanyang mga mata.

"Oo Regiena Nicolle. Ako ang ina mo si Angelina Nicolle, ang Mahiwagang Babaylan. Si Angelus ang iyong ama. Isa kang anghel. Alam mo 'yan. Ngunit naging fallen angel ka at tuluyang naging tao." Lumuluha na rin ang Mahiwagang Babaylan.

"A- anghel si Regiena?" Tanong ni Santi.

"Dalawampung tao na ang nakararaan ng makita ni Satanas ang mangyayari sa kasalukuyang panahon." Itinaas ng babaylan ang kanang kamay. Napuno ng liwanag ang paligid. "Kayo lamang mga narito ang makakarinig ng lahat ng usapan natin. Masisira ang propesiya kapag nalaman ito ng kampon ni Satanas."

Naglakad ang babaylan patalikod sa kanila saka ito nagpatuloy sa pagsasalaysay. "Dalawampung taon na ang nakararaan. Nakita ni Satanas sa salamin na halos magtatagumpay na ang kasamaan sa pagsakop sa daigdig. Ngunit ang hindi niya nakita ay may darating at isisilang na tagapagligtas. Labis din akong nabigla dahil ang anghel na isisilang ko raw ang magiging tagapagligtas. Iyon ang dahilan kung bakit sa buwan ako pinadala ng Diyos. Alam niyang nasa sinapupunan ko na ang batang tinutukoy sa propesiya. Pagkabigay ko kay San Pedro sa iyo ay wala na akong naging balita sayo. Ngunit alam ko ang palatandaan mo." Saka ito humarap sa kanya. "Magiging kamukha kita. Para tayong pinagbiyak na bunga. Tayong dalawa lamang ang may ganitong mukha sa lupa, ilalim ng lupa, purgatoryo at langit. Ikaw ang anak ko Regiena. Ako ang iyong ina."

Muli itong lumapit sa kanya. Hinawakan ang kanyang pisngi. "Matagal akong nanabik na makita kang muli. Buwan- buwan sa unang gabi ng kabilugan ng buwan ay bumabalik ako sa mundo ng mga tao para mahanapin ka. Maraming nagpanggap na ikaw. Iyon ang dahilan kung bakit naging mahigpit ako sa pagdalaw ko sa lupa. Ngunit ito ang patunay ng propesiya. Dalawampung taon. Sa tamang panahon ay muli tayong nagkita. Anak ko. Nanabik ako sayo. Hindi ko man naipadama ay mahal na mahal kita. Wala akong ibang hiniling kundi ang makita kang ligtas."

"M- may ina ako?" Wala na siyang tigil pa sa pagluha.

"Oo anak. Espesyal ka sa lahat ng anghel. Malamang ay nahirapan ka ring kontrolin ang emosyon mo noong nasa langit ka pa. Tulad ng sa mga tao. Iyon ay dahil ang puso mo ang magiging pangunahing sandata mo sa kasamaan."

"P- pusong nakuha ko sa iyo aking ina." Hindi na siya nagdalawang isip pa. Sa pagkakataong iyon ay kumbinsido na siya. Hindi niya sasayangin ang pagkakataong iyon na makasama niya ang sariling ina.

With your loving, there ain't nothing

That I can't adore

The way I'm running, with you, honey

Means we can break every law

I find it funny that you're the only

One I never looked for

There is something in your loving

That tears down my walls

I wasn't ready then, I'm ready now

I'm heading straight for you

You will only be eternally

The one that I belong to

The sweetest devotion

Hitting me like an explosion

All of my life, I've been frozen

The sweetest devotion I've known

I'll forever be whatever you want me to be

I'll go under and all over for your clarity

When you wonder if I'm gonna lose my way home

Just remember, that come whatever, I'll be yours all alone

I wasn't ready then, I'm ready now

I'm heading straight for you

You will only be eternally

The one that I belong to

The sweetest devotion

Hitting me like an explosion

All of my life, I've been frozen

The sweetest devotion I've known

I've been looking for you, baby

In every face that I've ever known

And there is something 'bout the way you love me

That finally feels like home

You're my light, you're my darkness

You're the right kind of madness

And you're my hope, you're my despair

You're my scope, everything, everywhere

The sweetest devotion

Hitting me like an explosion

All of my life, I've been frozen

The sweetest devotion I've known

Sweetest

It's the sweetest

Sweetest

It's the sweetest

Sweetest

It's the sweetest

Sweetest

It's the sweetest

Devotion

Dahil limitado lamang ang oras ng Mahiwagang Babaylan, ng ina ni Regiena sa lupa ay sinamahan niya muna ito sa pamamasyal. Doon sa Las Casas ay pinagmasdan nila ang paglipad ng mga alitaptap na nagliliparan habang nasa ilalim ng liwanag ng buwan. Ginawa nila iyon habang nakahiga siya sa hita nito at hinahaplos nito ang kanyang mga buhok.

"Magkwento ka naman anak sa lahat ng pinagdaanan mo sa langit. Paano ka rin napunta sa lupa at naging tao?" Tanong nito.

"Mahabang kwento po iyon ina. Dalawampung taon po ang katumbas noon." Tugon niya.

"Wag kang mag- alala. Handa akong makinig gaano man 'yan katagal."

At nagsimula nga niyang ilahad ang lahat sa ina. Halos abutin na sila ng madaling araw sa kanilang kwentuhan. Muli itong naiyak matapos siyang magkwento.

"Anak ko. Patawarin mo ako. Patawad kung wala ako sa tabi mo sa lahat ng pinagdaanan mo."

Naupo siya saka hinawakan ang dalawang kamay ng ina. "Wag kang umiyak aking ina. Wala kang kasalanan sa mga nangyari."

"Kung hindi lang ako nakipagkasundo kay Satanas noon. Sana ay lumaki ka sa aking piling. Sana ay hindi nagkaganyan ang ama mo." Lumingon ito kay Angelus na nakatayo malapit sa kanila. "Sana buo ang pamilya natin."

"Wala na po bang pag- asa si ama?"

"Hindi ko rin alam. May mga bagay na akong hindi nakikita. Tanging ang Makapangyarihang Diyos lamang ang nakakaalam ng lahat."

"Hindi ko po ba siya pwedeng yakapin?" Pinagmasdan niya ang ama. Habang naaawa sa lagay nito.

"Baka saktan ka niya. Wala na siyang emosyon. Ako lang ang sinusunod niya pero hindi na siya tulad ng dati. Walang- wala na siya sa Angelus na minahal ko." Muli siya niyong pinagmasdan. "Tulad ng iyong ama ay marami na tayong pinagdaanang pagsubok. Nais kong malaman mo aking anak na ipinagmamalaki kita. Lahat ng pagsubok na pinagdaanan mo ay hinahanda ka sa espesyal na tungkulin mo upang matalo ang kasamaan."

"Ngunit tama sila ina. Isa na akong tao ngayon. P- paanong ako ang magiging tagapagligtas sa paghahasik ng kasamaan ng Illuminati?"

"Hindi ko rin alam. Hindi na 'yan sakop ng aking kapangyarihan. Isa lang ang alam ko. Puso. Gamitin mo ang iyong puso upang buhayin ang natatagong kapangyarihan sa iyo. Hindi mahalaga kung tao ka man ngayon."

Tumango siya. "Opo ina."

"Mag- uumaga na anak ko. Kailangan ko nang magpaalam. Hindi ako maaaring manatili dito sa lupa kapag araw. Kaisa na ako ng buwan at pinakamalakas lang ito sa tuwing unang gabi ng kabilugan ng buwan."

"Ina. Kailan po tayo muling magkikita?"

"Matutulungan ka ng mga kakampi mong kaluluwa upang mahanap kung saan ako susunod na bababa sa lupa sa mga susunod na buwan tuwing unang gabi ng kabilugan ng buwan." Tila may naalala ito. "Ang lalaking 'yun. Panahon na upang malaman niya kung sino siya sa buhay mo. Nararamdaman ko malaki ang maiaambag niya sa iyong misyon. Kapag nagtagumpay din siya ay maaalala na niya ang lahat ng tungkol sa kanya. Mabibigyan din siya ng magandang pabuya mula sa langit upang mawaglit ang pagkakaipit niya rito sa lupa."

"Unang beses ko palang po siyang makita ay iba na ang naramdaman ng puso ko." Hindi pa man siya tapos ay unti- unting nawawala ang bilog na buwan sa kalangitan. Hinihigop na ito ng liwanag na nagmumula sa haring araw.

"Anak ko. Muli tayong magkikita. Pangako 'yan. Pakatandaan mo. Mahal na mahal kita. Kinaya ko ang nangyari sa amo mo at ang pagkakatapon sa akin sa buwan dahil sayo. Kaytagal kong hinintay ng sandaling ito. Mahal na mahal kita."

"Mahal na mahal din kita ina."

Magyayakap sana silang muli nang higupin na itong muli ng liwanag na parang alitaptap. Kasama nito pataas ang kanyang amang si Angelus. Habang lumuluha ay pinagmasdan niya lang ang pag- alis ng mga ito. Nang tuluyan itong mawala at sumikat ang araw ay napaluhod nalang si Regiena.

Dagli siyang nilapitan ni Alex. "Regiena. Ayos ka lang ba?"

Pinagmasdan niya ang mukha ng lalaki. Hinawakan niya iyon. Punung- puno iyon ng pagmamahal. "Jelor, mahal ko. Nagbalik ka. Hindi ka nawala."

"Huh? Bakit mo ako tinawag sa pangalan ng dati mong asawa?"

"Dahil si Jelor at ikaw ay iisa. Ikaw si Jelor, Alex."

..........

Green was the color of the grass

Where I used to read at Centennial Park

I used to think I would meet somebody there

Teal was the color of your shirt

When you were 16 at the yogurt shop

You used to work at to make a little money

Time, curious time

Gave me no compasses, gave me no signs

Were there clues I didn't see?

And isn't it just so pretty to think

All along there was some invisible string

Tying you to me?

Ooh-ooh-ooh-ooh-ooh

Bad was the blood of the song

In the cab on your first trip to L.A.

You ate at my favorite spot for dinner

Bold was the waitress on our three year trip

Getting lunch down by the Lakes

She said I looked like an American singer

Time, mystical time

Cutting me open, then healing me fine

Were there clues I didn't see?

And isn't it just so pretty to think

All along there was some invisible string

Tying you to me?

Ooh-ooh-ooh-ooh-ooh

A string that pulled me

Out of all the wrong arms right into that dive bar

Something wrapped all of my past mistakes in barbed wire

Chains around my demons, wool to brave the seasons

One single thread of gold tied me to you

Cold was the steel of my axe to grind

For the boys who broke my heart

Now I send their babies presents

Gold was the color of the leaves

When I showed you around Centennial Park

Hell was the journey, but it brought me heaven

Time, wondrous time

Gave me the blues and then purple-pink skies

And it's cool, baby, with me

And isn't it just so pretty to think

All along there was some invisible string

Tying you to me?

Ooh-ooh-ooh-ooh-ooh

Ee-e-e-e-e-e-e-e-eeh

Ooh-ooh-ooh-ooh-ooh

Oh, oh yeah

Ooh, oh-oh

..........

I'm like the water when your ship rolled in that night

Rough on the surface but you cut through like a knife

And if it was an open-shut case

I never would've known from that look on your face

Lost in your current like a priceless wine

The more that you say

The less I know

Wherever you stray

I follow

I'm begging for you to take my hand

Wreck my plans

That's my man

Life was a willow and it bent right to your wind (oh)

Head on the pillow, I could feel you sneaking in

As if you were a mythical thing

Like you were a trophy or a champion ring

And there was one prize I'd cheat to win

The more that you say

The less I know

Wherever you stray

I follow

I'm begging for you to take my hand

Wreck my plans

That's my man

You know that my train could take you home

Anywhere else is hollow

I'm begging for you to take my hand

Wreck my plans

That's my man

Life was a willow and it bent right to your wind (oh)

They count me out time and time again

Life was a willow and it bent right to your wind (oh)

But I come back stronger than a 90's trend

Wait for the signal and I'll meet you after dark

Show me the places where the others gave you scars

Now this is an open-shut case

Guess I should've known from the look on your face

Every bait and switch was a work of art

The more that you say

The less I know

Wherever you stray

I follow

I'm begging for you to take my hand

Wreck my plans

That's my man

You know that my train could take you home

Anywhere else is hollow

I'm begging for you to take my hand

Wreck my plans

That's my man

The more that you say

The less I know

Wherever you stray

I follow

Begging for you to take my hand

Wreck my plans

That's my man

You know that my train could take you home

Anywhere else is hollow

Begging for you to take my hand

Wreck my plans

That's my man

Hey, that's my man

That's my man

Yeah, that's my man

Every bait and switch was a work of art

That's my man

Hey, that's my man

I'm begging for you to take my hand

Wreck my plans

That's my man