Chapter Eight

2208 Words

Chapter Eight Mabilis pa sa alas-kwatrong nagsuot ng damit ang dalawa. Hindi komportable si Regiena dahil sa nakalat pa sa likod niya ang likido nito pero wala siyang nagawa kundi isuot ang mga kasuotan. "Patawad Rosa." Agad na paghingi ng paumanhin ni Jelor. "Paumanhin Rosa. Paumanhin." Wala ring awat si Regiena sa paghingi ng tawad. Nahihiya siya talaga. Hindi tuloy siya makatingin ng diretso sa babae. "Ano ba kayong dalawa?! Nabigla lang ako! Normal lang yon! Magjowa kayo eh. Na-miss nyo ang isa't-isa. Nasa loob naman kayo ng bahay. Bahay ko nga lang. Pero wala talaga yon." Si Rosa habang naglalabas ng mga gamit sa kabinet nitong gawa sa kahoy na binubukbok na marahil sa katagalan. "Paumanhin pa rin." Ulit pa niya. "Di ba umiiwas kayo sa mga magulang nyo? Nakwento na rin sa akin n

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD