May kulang sa table namin ni Vienne. Hindi siya pagkain. Basta it's something. Something that I can't name yet. Nasa dulo na iyon ng dila ko e. Habang tumatagal na hindi ko iyon nababanggit. Mas lalong lumalala ang kung ano mang iritasyon at frustration na bumabayo sa aking dibdib.
Nakakuha ako ng sagot sa kung ano ba ang kulang sa table namin ni Vienne nang dumating ang isang waiter. May hawak-hawak iyong isang bote ng champagne na para sa mga taong nakaupo sa table na kasunod ng sa amin.
Agad kong tinapik ang kamay ni Vienne na nasa ibabaw ng lamesa. Nabuhay ang mga mata nito at nagtatanong na tumingin sa akin.
"Siguro naman ay puwede ka sa champagne. Masasarap lahat ng kinain natin. Kaya lang mas lalo pang li-level up ang experience nating ito kung mayroon din tayong." Hindi talag
