Dalawang oras na simula nung huling beses kaming nagkausap ni Gael. Nung magbabayad na kasi siya sa counter para sa mga pinamili niya roon sa beauty and healthcare shop ay binaba niya na iyong phone call.
Bilang nagpapaka-trying hard nga akong magpanggap na walang nagbago. Na hindi pa rin ako clingy sa kaniya kahit na ang totoo ay gusto kong 24/7 akong nakapulupot sa kaniya. I keep my facade cool. Ako pa nga yung nag-end ng mismong call.
Kung siya kasi ang gawa non ay parang mas lalo lamang akong madi-disappoint at wala naman talaga akong legit na reason para ma-disappoint. Nag-iinarte na lang ako.
Sinilip ko yung picture ni Gael nung bata siya. It cheered me up instantly. Bukod sa malaking version ng picture na ito na puwedeng isabit sa wall. Kailangan ko rin ng version nito ma wall
