"Go Ukayee!"
I smiled at the crowd sweetly and wave like a Miss Universe.
Well soon.
Kita ko pa ang mama ko grabe maka sigaw sa mga nag kokompulang tao. There, my biggest fan in life my mother. Kasali ako sa looking for Mr. And Ms. sa barangay namin dahil malaki daw ang ibibigay na premyo ni kapitan, and besides sa pera pangarap ko rin talaga maging model.
Noong isang araw pa ako binabalik balikan sa bahay na e sasali raw ako sa paligsaan dahil fiesta samin ngayon. I don't have any plan in participating since I just want to focus sa pag titinda ng gulay kasama ni mama. Pero kahit si mama ay pinipilit din akong sumali so of course susundin ko sya dahil sya na yun eh.
At least this is where I started.
Unang tapak palang ng mga paa ko sa stage ay para akong nasa langit. I feel like it's my first time joining. Para akong bumalik sa pinakaunang stage sa pag kamit ng pangarap ko. Pinaghandaan ko ang araw na to at wala paring kupas ang nararamdaman ko. Excited pa din. Para sa akin talaga to.
"Unymae Kaye Marquez 18 years old and I believe that life is too short to be anything but happy, thank you!"
The time passes so fast that I am now at the center getting ready for my turn in question and answer. I kinda nervous to the outcome but then I remember my former self. Iniisip ko palagi na just enjoy and don't overthink before hand, as long as I'm enjoying what I'm doing then I'm not wasting anything. Win or lose it doesn't matter.
"So Miss Marquez before your question I would like to ask, do you love romantically right now?"
Nahiya ako bigla ng napahiyaw ang lahat na parang gusto din malaman ang magiging sagot ko. Required ba talaga sagotin to? So fishy.
Tumikhim ako. "Uhmm... No, I have my priorities and love does not counted,"
Napa hiyaw ang lahat. May napahiyaw sa saya ang iba naman ay nanghihinayang. May nakita pa akong mga lalaking nag aasaran. They even pushed each other jokingly that made me laugh in amusement. Ang bata ko pa like duh! Aral muna.
"Someone requested that question so I had to ask you that," tumingin ang host sa crowds. "Kung sino ka man, you had your answer so let's move on to the real question. Are you ready?"
Hell yes I was born ready.
"Yes," I confidently answer.
"Okay, so Miss Marquez your question is in your own words what is the difference between forgiveness and love?"
Napaisip naman ako. Ano nga ba? Even me I want to ask the same question, pano ko nga masasabing gusto mo ang isang tao? If we said I love you's to each other yun na ba yun. Mahal na ba namin ang isa't isa kung sinabi namin sa sarili namin yan. Of course not. It's not the words that came out from each others mouth but the feelings they give, the actions that says it all. The most powerful one.
I smiled to the host and to everyone.
"If you love someone you will forgive them even if how bad it hurts to be with them. I believe that there's no difference between the two because the word forgiveness is from the word love itself, you don't feel love if you don't forgive yourself first. In order for you to love freely forgive yourself first before loving anyone..." ngumiti ako sa mama kong nag pupunas ng luha ngayon. "How can you love someone if you can't love yourself right? Pano mo ma bibigay lahat ng best mo kung sa sarili mo hindi mo maibigay yun. So it's no difference for me, thank you!"
That's why I'm choosing myself for now instead of finding a love that will not last. Hindi din naman ako maka kakita non dito so why bother. Maybe someday when the time is right the Lord will make it happen. When it's meant for you then no disaster can take it away from your road. Sayo at sayo talaga yan mapupunta kahit saang lugar at panahon ka pa mapadpad, pupunta at pupunta yan sayo.
The crowd shouts in unison after hearing that I got the first place and won the crown. I immediately run to my mother holding the flowers and the sash specially the crown and jump to her arms like it's my first time winning when It's not. The feeling is very familiar.
Since I was a kid I am the muse of our school when there's a fashion show mom encourage me to join the competition and that is the only thing she did that I actually like. The rest is a nightmare to me.
Kaso ngalang kailangan panalo ako, if I'm going to loss she would not let me use gadgets in one week and lock me to my room for a week. That feeling na pinaliligiran ka ng madilim na lugar, takot pangamba ang bumoo sa buong pag katao ko. Dahil sa ginagawa nila sakin binibigyan lang nila ako ng lakas na lumaban at mag pursigi pa para maka wala sa hawlang pinag lakihan ko.
"Congratulations anak!"
"Congglats po ate," the little boy giggled and hug me wrapping my waist with his small hand.
"Oh..." I confusedly look at Gigi Ukaye's gay friend or should I say my friend?
"W-whoo?" alinlangan ko pang tanong.
Napa aray naman ako ng kinurot nya ako ng palihim sa bewang. Pucha ang sakit. Sinamaan ko sya ng tingin dahil sa ginawa nya pero ang gaga inikotan lang ako ng mata. Tusukin ko yan ng tinidor.
"Sis nakakabatang kapatid mo yan, how can you forget your brother ba myghosh beshy," he said, tunog dismayado.
Na bigla ako, I... I didn't know. Hindi ko alam na may kapatid pala ang batang Ukaye. My gosh silly of me I didn't study her background first. Tumawa ako ng pilit sa kahihiyan dahil ano nalang ang isipin nila na hindi ko kilala ang sarili kong kapatid? This is really crazy.
"Levi anak lika muna dito pagod si ate mag hahanda pa yan sa pasok nya bukas, "
"Oke po..." Levi cutely run to mother's arms.
"Thank you po sa suporta mama,"
She kissed my forehead while Levi is on her arms playing with my hair. Having them by my side is truly a blessing. If I am in my world wala akong kasama ngayon. In each competition I don't have someone related to me coming to witness. My best friend only.
"Walang anoman anak pasensya kana walang handa ha hayaan mo pag uwi ni papa mo ipagluluto kita ng pansit," she caressed my hair.
I smiled widely. "Sige po ma,"
"Kay ganda mong bata Ukaye naway gamitin mo sa tama ang talentong meron ka, susuportahan ka namin hanggang sa kaya namin anak,"
Being called anak is flattering. I never heard my parents call me that one. Not even once. At least here I got to experience almost everything that I didn't experience since then.
"Pangako po,"
It was my first week of school and here I am in a white lab uniform with a blood stain on it. What the hell. Inis akong bumunot ng libro at binato sa lalaking nag lakad palayo na parang walang nangyari. How rude of this guy after spilling my uniform with the frogs blood and just walk away like he didn't do anything? Huh! No way I will let this slide you moron.
"Ohh..." katyawan ng mga nasa paligid.
"Who give you the permission to turn your back on me after spilling my coat you rude man!"
Huminto sya sa paglalakad at lumingon sakin. Wala syang ibang sinabi at basta nalang nag lakad palapit sa kinaroroonan ko na syang nakapag pa kaba sakin. What the heck is he gonna do? At bakit ba ako kinakabahan wala naman akong kasalanan.
"H-heyy..." I uttered a curse when he reach for my coat and lightly wipe it with his towel.
"T-teka... ako na," pilit kong kinuha ang hawak nya pero mahigpit nya lang itong hinawakan.
"Shut your little mouth fellow,"
My heart beats so fast when I look at his eyes and he did the same. I saw emotions I can't explain. What was that. The people here knows how handsome this man is, ang tangos ng ilong, perfect shape of face, kissable lips and my favourite part of him his blue eyes like the oceans, may lahi ba ang lalaking ito? I doubt it.
"Next time, don't just stand there, you're not the only people here. Ang clumsy mo parin hanggang ngayon,"
"What?"
Before I could even say a word he give me his towel and left. He was in half of the hallway when he stopped walking and looked back at me. Nag katitigan pa kami ng ilang minuto bago sya nag salita na tila nag iisip kung sa sabihin ba nya o hindi.
"Meet me at the gate tomorrow isauli mo yan, I will wait for you,"
Hindi ma wala sa isip ko ang sinabi ni Nash kahapon, ang kapal talaga ng mukha ng lalaking yun may gana pang sabihin na isauli ko akala ko pa naman akin na to. Ng dahil don hindi ako nakapag aral mabuti naman at hindi nag pa surprise quiz ang proff namin. Dito pa lang alam ko na, na hindi sya makakabuti sakin.
Ang bango pa naman.
"Huy!"
Napabalikwas ako sa pag kakatulala ng malakas na hinampas ni Gigi ang lamesa. Nasa canteen ako tanghalian na kase. Hindi ko namalayan na dumating na pala sya, ganon na ba ako ka occupied masyado?
"Anong nangyare sayo? Kanina ka pa tulala mukha kang tanga girl," turo nya sa mukha ko.
"Wala may iniisip lang,"
"Sus wala daw pero may iniisip lang," umopo sya sa harap ko at may nilapag sa mesa.
Dalawang ticket na hindi ko alam kung para saan.
"Ano yan?" tinaasan ko sya ng kilay.
"Anong ano yan, syempre ticket para sa gig nila Nash baby ko!" kilig nyang sabi.
"Teka anong gig? Kakanta sya?"
"Hindi girl mag swi-swimming malamang kakanta," kinuha nya ang isa at inabot sakin. "Lemited yan ha nakipag tulakan pa ako don makuha lang yan, manonood tayo!"
"Ayoko," tanggi ko ka agad.
Sinabunotan nya naman ako ng mahina.
"Bawal, wala kang magagawa ako na mag papaalam kina tita Ely," he said with finality.
Bumuntong hininga ako at hindi na nakipag sagutan pa wala din naman akong laban sa baklang to, nong nag election ng muse ako agad nanalo dahil sa kanya ang laki ba naman ng bunganga. Hanggang ngayon nahihiya pa din ako sa pinag gagawa nya.
"First gig nila yan na kasama si Nash kompleto na naman sila yeyyy, I'm so excited sis omg omg omg," tili nya.
Hinayaan ko lang sya at hindi na pinapansin ang maingay nyang bibig. Pinagmasdan ko ang ticket na nasa kamay ko.
You are invited to Tyron, Austin and Nash Garcia's live band, basa ko. Nag tataka ko namang pinagmamasdan yon. Teka lang bat invited dba dapat ay welcome, mukha namang hindi to binili binigay lang ata to eh. Pinag lalaruan ba ako ng baklang to?
"Let's go sis may meeting sa mga candidates for intramurals later, kasali kapa naman,"
"Sakalin kita dyan kasalanan mo to," umamba pa akong sasakalin sya.
Tumawa lang sya at nauna ng nag lakad. Muntik ko ng ma kalimutan ang tungkol sa event na yan. Ako na naman ang kinuha to represent our block, thanks to Gigi nag ka litse litse ang schedule ko ng dahil sa pa lista lista niya sa pangalan ko kung saan saan.
Pinagmasdan ko ulit yung ticket pero kalaonan ay pinag walang bahala ko na lang. Singer pala yung rude guy na yon.
May nabasa pa akong pangalan na galing sa kinaiinisan kong tao.
Nathaniel Asher Garcia