Truth
Hindi ko alam kung gaano katagal ang lumipas. Pagod kong inihiga ang katawan sa kama habang nanghihina. Napapikit ako at patuloy na may lumalabas na dugo mula sa aking bibig. Masakit pa rin ang aking tiyan at nanghihina na ako nang tuluyan. I feel so weak.
My tears are still non-stop. Halong sakit at awa sa sarili ang nararamdaman.
Kahit hindi nila ako gusto, sana hindi na lang umabot sa ganitong punto. Para akong aso na nilason lang nila. Even animals don't deserve this kind of treatment. I don't deserve this. I don't..
Unti-unti kong naramdaman ang pagkawala ng malay sa aking katawan. I tried to open my eyes, fighting for my life. Ngunit ang hirap. Ang hirap tiisin ng sakit ng pisikal at emosyonal.
"Laurelia."
Pinilit ko buksan ang aking mga mata. Malabo na ang aking paningin
