Chapter 22

4828 Words

Homesick Ang guard sa b****a ng village ay tumawag muna sa mansion ng mga Liente bago kami nakapasok. Hindi ko mapigilan na makaramdam ng kaba habang tinatahak ng kotse ni sir Azriel ang daan patungo roon. Nang nasa harap na ng mansion ay tumigil siya. "I'll wait for you here," he offered. Umiling ako at pilit siyang nginitian. "Hindi na. Baka matagalan ako." "Anong gagawin mo pagkatapos ng gagawin mo rito, Laurelia?" he seriously asked. Tinitigan ko siya. His eyes looks hopeful. "Hindi ko alam.." "Uuwi ka sa akin," mariin niyang saad na tila iyon ang tamang sagot. Kumunot ang noo ko at pinilit na tinago ang ngiti sa pagnguso. Tumaas ang kilay niya habang pinagmamasdan ang ekspresyon ko. "Kung makasabi ka niyan parang hindi professor ko, ah," hindi ko mapigilan na sabihin. Slowly,

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD